Gerçek şairin kalbi, hazine-tür Rahmandır.
Yürekleri titretip, iz bırakan binde bir,
Menzile ulaşmanın, doğru yolu ahkâmdır,
Hedefler çoktan konmuş, istikamet dinde bir.
Muhatabım insandır, fark etmez erkek dişi,
Gül dikende olur amma,
Her dikende gül bulunmaz.
Her dala kuş konar amma,
Bülbül gibi dil bulunmaz.
Akıl işler, nefsi tanır,
Aşkını bir sır gibi, nice zaman sakladım,
Yıllanmış şarap oldun, gönlümdeki mahzende.
İçmeye kıyamadım, her nefeste kokladım,
Doyasıya sarıldım, sen, sen diye bazende.
Engelleri yıkalım, dağları da yaralım,
Her ne kadar şükretsekte Allah'a,
Kemal bulmaz, aciz kalır ucuz söz,
Tüm dünyaya bedel vallah billaha,
Abdal gönül bu sırları gelde çöz.
Hava için bu ettiğim yeminim,
Sevgisi morarmış, aklı da dal dal,
Manevi iklimde uydurur nasal,
Masiva,içmekten körkütük sarhoş,
O bana yük oldu,.ben ona hamal
Ey oğul sözümü yabana atma,
Güvenilmek sevilmekten iyidir.
Kulağına küpe olsun,unutma,
Güvenilmek sevilmekten iyidir.
Ya söz verme,ya sözünün eri ol,
Mana mı öz mü hangisi kolay?
Eylem mi söz mü, hangisi kolay?
Güdül ek gütmek, ütülmek ütmek,
Sürtülmek sürtmek, hangisi kolay?
Yüzlerini ak sananlar,
Morluğundan haberi yok.
Servetine aldananlar,
Horluğundan haberi yok.
Bu gün hoştur mabedinde,
Hakikat bahsinden telkin verenler,
Sükût-ü hayale uğrattı yine.
"Ben bilirim" demez Hak'ka erenler,
Bilen fırsat vermez küslüğe, kine.
Velev ki muhatap olsa da cahil,
Kim haddini aşıyorsa,
Hazır olsun zorluklara.
Adam gibi yaşıyorsa,
Katlanmalı zorluklara.
Hevesiniz bitmiyorsa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!