Rehin alan, Müslüman’a, kâfire,
İnancımı, imanımı yitirdim.
Vakıf oldum, batınına, zahire,
Hayvan gördüm, insan’ımı yitirdim,
Elinden tutardım, en zor gününde,
Gönül yüzleşelim gel de seninle,
Ömrü talan ettiğimiz yetmez mi?
Hayal sürüsünü sende benimle,
Gölge gibi güttüğümüz yetmez mi?
Ne halde yaşadık yıllardan beri,
Hakikati bilmek ile
Kabullendim, demek yetmez.
Zevk vermeden, cefa çile,
Alın teri emek yetemez.
Senlik, benlik bitmeyince,
Başımdaki felaket/ Bitti Allah aşkına.
Zihnimdeki cehalet/ Gitti Allah aşkına.
Kerem edince Mevla/ Bu günüm dünden evla,
Ruhuma kara sevda/ Ekti Allah aşkına.
Doğru zaviyeden, doğru hedefe,
Bakarak gerçeği görebildik mi?
Gereken önemi verip sedefe,
İnciler toplayıp derebildik mi?
Keyfi davranışla, fevri hüccetle,
Kadim dergahına kör olan gözler,
Yunus'u bilmeden, Yunus arıyor.
Hakikat dururken, hayalde özler,
Zaman tuneline boşa dalıyor.
Bu gün Yunus gelse, iltifat görmez,
Çevremde dönüyor yaban kuşları,
Gül olsam dalıma konarım yoktur.
Yıkılıp düşüyor ömür taşları,
Virane gönlümde onarım yoktur.
Sevmenin kendini sevdim seveli,
Hangi mukaddesi kirlettim ki ben?
Zincirle bağlanmış köpekliyorum.
Ne yaşlı bedenim, nede ruhum şen,
Kendimi kendimle Kötekliyorum.
Dertlerim içimde, vuramam dışa,
Benler nasır tuttu ben diye diye,
Aklım kabuğundan çıkmadı daha.
Ezilesi başım taş yiye yiye,
Benlik kavgasından bıkmadı daha.
İnat süvarimiz atından inmez.
Yolcunun ıstırabı, sanmayın ki yoldandır,
Yüklerin ağırlığı, güçsüz kalan koldandır.
Şâhâne az bulunur, bahâneler boldandır.
-İpi kısa olanlar, kuyuya derin diyor,
-Yandım Allah yandım, su verin diyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!