Bana telkin verme, hoca efendi,
Havf Ve Reca ile bir ömür gitti.
Tanrı reva görmüş, kulu beğendi,
Ne korku tükendi, ne umut bit bitti.
Hele cehennemle korku salınca,
İÇ İÇE
Çok kere dışlarken insan insanı,
İblisler, şeytanlar, cinler iç içe.
Kurtların önüne attık vicdanı,
Fitne yarışında timler iç içe.
Ufuklardan şafak söktüğü zaman,
Her seher, her seher uyanabilsem.
Yâr zülfüne güneş düştüğü zaman,
O’nu seyretmeye dayanabilsem.
Ah bir bağışlansam kendi özrümce,
Ne hallere düştük yine,
Şerden şer e batar olduk.
İçimize sine sine,
Ele çamur atar olduk.
Şaşırmışız yönümüzü,
Herkesle ilişki kuramıyorum,
Sanmayın ki dostlar, hattım hatalı.
Muhabbetsiz yerde duramıyorum,
Muhammedi zevkler tattım tadalı.
Kısır adetlere kast-i varamam,
Ne gözden ıraksın, nede gönülden,
Tanıyor cananım, tanıyor içim.
Bülbülün olduğum, bir şeyda dilden,
Anıyor cananım, anıyor içim.
Baharından, yazdan, sonbahar kıştan,
Konuştuğun söze dikkat ederek,
Ağzını sıkı tut, sırrın çıkmasın.
Sırrınsa, o senin içinde gerek,
Ele destan edip gıybet yıkmasın.
Git bir kör kuyuya, oraya bağır,
Aklım mı, fikrim mi, bilgim mi kıt ki,
Yapmk istmediğim şeyleri yaptım.
Söylemle eylemim o kadar zıt ki,
İyiyi kötüyü iç içe kattım.
Her zaman şaşırdım sağımla solu,
Sevgi kulda başlar,O Şah’a gider,
Aşkın sırlarını kaç-anlar vardır?
Nefisten dolanır ervâh’a gider,
İki kanat takmış ne canlar vardır.
Birin ikincisi,ikinin üçü,
“İnsanlar uykuda” diyor peygamber.
İşte bahar size, uyanma yeri,
“Ölünce uyanır” imalı haber,
Şahitlik ediyor, inanma yeri.
Döndü yine mevsim, kıştan bahara,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!