Bir ışık düştü gökten,
Parlaktı aydan, güneşten.
Işıttı karanlıkları birden,
Bir hakikat mıydı
Biz gözlerimizi yummuşken.
Sen beni kalbine sor
Hiç yalan söylemez o
Bir anlasan çok mu zor
Yalan nedir bilmez o.
Kalpten dile gelmeyen
Arada bir ruhumla konuşuruz
O beni dinler, ben onu anlarım
Bazen kaybolur günlerce gelmez
Gök gürler, yağmur çiseler beklerim
Sabrederim' bir bildiği vardır derim
İyilerin içinde en kötüsü bendim
Kötüler içinde en iyiside bendim
Kendimi sorguladım uzun zaman önce
Benden bir halt olmayacağını öğrendim.
Hatalarımı döktüm kurtuluşum olsun
O gün bu gün hiç bir yerde
Rastlamadım bulamadım
Rüyam oldu her gecede
Bir sesini duyamadım.
O gün ve bu gün arasında bir fark yoktu aslında
Sadece takvimler değişti, bir de saçlarımdaki aklar
Aynı pencereden bakıyorum hala aynı sokağa
Aynı çay soğuyor masada, aynı yarım kalmışlıklar
Zaman dediğin meğer bir çembermiş
Döndükçe başladığın yere dönermiş.
Kimseler bilmez senin gelişini
Ötelerde dolaşır da umut
Çalıp kapısını tanıtsan kendini
Sorardım karşısında durup
Nasıl bir rüyasın sen? değiştirdin yerimi.
yamacın dibinde yemyeşil çayırlık
Şurada bir bahçe, ötede elma ağaçları, daha ötede cevizler
Kavaklar dere boyunca
Ve keçiler tırmandığı kayabaşı
Ya bir çitlembiğe ya bir andıza dağılmışlar
Seslenir ali
Daha güzel olabilirdi
Evet daha sevecen olunabilirdi
Insan, insanı mutlu edebilirdi
Ağaçlar daha yeşil
Çiçekler daha renkli
Daha çok huzur verebilirdi
Kibir duvarını yıkıp sevgiyle
Hasete yol verip dönüp gitmeli
Kuyunu kassada sivri diliyle
İnsandır deyip sineye çekmeli.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!