Dinleyin yarenler diyeceğim var
Dünyadan dışarı çıkan oldumu
Kimi zarar eyler kimisi de kar
Hani hiç kirmanı gören oldu mu.
Hangi divaneye baki kalmış han
Bu yaşta, bu başla bağlanmakta varmış
Şaşırdım, sersemledim dilim tutuldu
Bilmiyordum vallahi bana bakarmış
Nasıl anlatsam her şey aniden oldu.
Mantığım zom, aklım bir karış havada
Bendeki yüzünü temelden sildim
Öyle bir sildim ki izi kalmadı
Olmayacak baktım ki kabullendim
Acı çektim öyle kolay olmadı
Patika yollardan kara dağlardan
Menzile varacak azmin olmalı
Koyaktan koyağa uçuk yarlardan
Düşünce kalkacak gücün olmalı.
Serin yaylalarda mola vererek
İnsan biraz kendi gibi olmalı
Terzi gibi, berber gibi olmalı
Kesmeli saçını, dikmeli söküğünü
İnsan biraz hesabını bilmeli
Har vurup harman savurmamalı.
Gel zaman git zaman al götür zaman
Öyle bir götür ki duyan olmasın
Beni unut, yada ağlatma aman
Tek bir dileğim var acı olmasın.
Sanma ki dünyada gönül eylerim
Ben şimdi sana umut bağlasam
Kendine çekersin ruhum duymaz
Havana girip nefessiz kalsam
Çeker gidersin dönüşün olmaz.
Sonra sen halimizi bilmezsin
İki zıttan biri olmasa
Hayat tekdüze olurdu
Öyle bir hayatın anlamı olmaz
Hep birbirine benzese çekilmez olurdu.
Herkez dost olsa dostluğun
Töybekar ol gönül özünden şaşma
Melun izine düşen iflah olmaz
Cinsi bozuk ile oturup kalkma
Uzak dur zındıktan vefakar olmaz.
Meftun olma meylederler tuzağa
Benim duvarımda kurşun izi var
İçime dert etsem soranım olmaz
Dünya bir fındık kabuğu öyle dar
Yıkılsam şurada kaldıran olmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!