korkuyla ecel aynı şeydir
biri ölmeden öldürür, diğeri ölüdür
gülmeden ölenin, ölmeden gülenin
toprağı farklıdır karışmaz
zoraki olsa bile alışmaz.
Sahibi değilsen bahçeye girme
Canın yanacaksa kimseyi sevme
Binbir kelam desen seni anlamaz
Keşke diyeceksen hayır bekleme.
Var mı dünyada istediği olan
Bu dünyanın şöförü yok
Dönüyor kendi kendine
İçindeki yolcusu çok
Durağı nerde desene.
Yücesi var arşa dogru
Gülmek için komedyen mi bulmalı
Gül gitsin; isterse deli desinler
Neşenin adresini mi sormalı
Aldırma boşver ne derse desinler.
Deylem..
Rüzgâr ıslık çalıyor
Soluk, soluğa bir haberci gibi
Gökkuşağının bittiği yerde
Yalnız bir ülke olacak kardeşim
Dikkat et sakın düşme kuyuya
Yusuf değilsin çıkaran olmaz
Gidecek tek yerin var sonunda
Gözünün yaşına kimse bakmaz.
Kısır bir döngüden geçiyoruz
Dikkat et her sözüne
Sakın yalan olmasın
Değer ver dinleyene
Ahı sende kalmasın.
Yalan ile doğruluk
Ne diyeyim dilenci
Senin için hava hoş
Havuz dolardı döksem alın terimi
El açmak ne kadar kolay
Ama ben yapamam ki.
Yıllar önce şu dağlarda gezerdim
Karış, karış her yerini bilirdim
Yeniden dolaşsam gözüm kesmiyor
Kırk yıl öncesi ihtiyar değildim.
Öykü değilki anlatsam
Nağme değilki söylesem
Sesim çıkmazki istesem
Pencere arkasında yüzüm
Sanırım böyle bitecek ömrüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!