Büyük hedef ulaşılmaz diyerek
Küçüklerde boğuştuk senelerce
Bazen kısır döngülerden geçerek
Koca ömür telef oldu böylece.
elbet beni bilirdiniz
iliklerinde çam kokan dağlar
bak nasıl ağlıyor gözlerim
yeniden merhaba diyeceğim size
yemişleri hamken bile dişlediğimiz ahlatlar
kıyısından geçtiğim tarla
o günden beri hep kıyıda dolaşıyorum
orda neler olup bittiğini bilmem
başkasından çok kendimle savaşıyorum
yeni bir başlangıç yapmak istemem
çünki aynalı şehirleri hiç sevmem
Her şey şaka gibi ama güldürmüyor
İhanet kurşun gibi ama öldürmüyor
Gün doğmuş, gün batmış ne farkeder
Ölüm bile artık beni korkutmuyor.
Yine vurdu efkar, odama doldu
Anıları bir, bir dizdim dün gece
Gülüşün kalbimde sarardı, soldu
Kaderime küsüp kızdım dün gece.
Masada yarım bir kadeh, bir hüzün
Kaybettiğin yerde ara kendini
Bulursan eğer banada haber ver
Yokluk varlığına soracak seni
Git hadi git ne yaptınsa hesap ver.
Cihanı feth etsen olmuyor çare
Bir ağustos sabahında
Rüzgarla uyandın mı hiç
Dolaştın mı o çaylarda
Sularına daldın mı hiç.
Güneş ufka değdiğinde
hiç bir yere sığmıyoruz aslında
ne çok şey kaybederiz kazandıklarınızda
yeniden başlıyoruz kaldığı yerden
boyumuzun ölçüsünü alıyoruz her defasında.
ben büyüyünce hiçbir şey olmayacaktım
zaten hiç yeltenmedim bile
cesur olacaktım korkmayacaktım
gidecektim ayaklarım nereye götürürse
dediğim gibi de oldu
nedir bu kargaların sesi
bildikleri bir şey mi var
ateşli hunilerle lacivert gökyüzü
hiçliğin içinde. hiçbir şey yok mu
binlerce, milyonlarca yıldız içinde
her soru bir yıkıntı, her çözüm hezeyan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!