Mustafa Tatcı Şiirleri - Şair Mustafa Tatcı

Burnumda tütüyorsun, bû diye dönüyorum
Çöllerde susuz kaldım su diye dönüyorum

Vur hançeri aşk ile sil hırkamla kanımı
Hâk edip benliğimi yu diye dönüyorum

Sevdâna düşeliden hâlim harâba düşdü
Ayağım meyhâneye dilim şarâba düştü

Ayık gezerim sanma aklım sahrada Mecnûn
Tığ teber Şah-ı Merdân Leylâm türâba düşdü

Sen aşka dair bir söz, ben de kitab olsaydım
Dudağından renk alan nâmeye bâb olsaydım

Bu sırçadan kalbime akıtıp da terini
Gözümden akan yaşla karıp gülâb olsaydım

Burası dünya dârı , yar belletir ağyarı
Ko bunda bütün varı, Hak de Hak olsun gitsin

Çokluk aldatır bizi, kaybolmuş zira izi
Dalgasızdır denizi,tek de tek olsun gitsin

Oyalanma yollarda, bir gün yaşadın gör geç
Marya, Hans yahut jo'ydu önceki adın gör geç

Yapıp yıktıklarının arasında gezinme
Arifler köyüne gel erkek ya kadın gör geç

İşitin ey yarenler Gazzeye figan düştü
Kan revan içindeki genç düştü sıbyan düştü

Toz dumana karıştı semâ barut kokusu
Vuruldukça masumlar gökten kudsiyan düştü

Her batan gün ardından bir ay doğar geceye
Nur verir hiç şüphesiz zulmette yâr geceye

Kaç Yakubun gözüne ağlamaktan ak düştü
Erişmedi Yusuf'un dilinde zar geceye

Bir çerağ yak gönlünde
Hu diye koşarak gel
Yansın bırak gönlün de
Su diye coşarak gel

Aynayı sil yaş ile

Oyalanma zâhirde
Gel bir de içinden bak
Çokta değil o birde
Gel bir de içinden bak

Hayale aldanma gel

Gel genişle genişle içine cihan sığsın
Sığ yerlerde dolaşma kafir müslüman sığsın

Zaman perdedir gülüm şunu iyi yorumla
Allah anda bilinir her zamana ân sığsın