gece, omzuma serilmiş koyu bir şal gibi,
ay ışığı penceremin kenarında nöbette.
ben, kokusunu özlediğim kelimelerle
adını çoğaltıyorum karanlığın içinde.
kalemim değil yazan aslında,
sabah oldu.
akşam olacak.
hafta bitecek.
peki ya sonra?
sonra bir yaprak daha düşecek ömründen,
izin verdiğim kadar bilirsin beni,
gerisi zannının gölgesidir.
bir bakışımı görüp hüküm verenler,
kendi hayaline aşık olanlardır.
bir sözümü duydun, kitap yazdın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!