Her küskünlügüm akabinde, bir evvelkine "sen de kimsin? " edasıyla baktığımdan olsa gerek, dudaklarıma yerleşik "alaycı" mimikleri engellemem olası değil. İşte, gamsız görünen mizacımın sebeb-i hikmeti budur!
Dün yine beraberdik dostlarımla
açıkçası gece dostlarımla.
Sohbet ettik epeyce.
Havadan, sudan
aşk hariç her şeyden
Konuştuk, bitmedi gece.
sorun, "gözünüzün insanları küçük görmesi" değil, "insanların gözünüzde küçülmesi" dedi doktor ve ekledi: "maalesef çaresi yok!"
Olmayacak duanın
nafile sabahındayım.
"Amin! " diyemeden bitti gece.
Gün "ah! " ile başlıyor.
sesimiz zaten astırılmıştı
şimdiyse sessizliğimizi kıstırma çabası
olur ki manidar bakarız diye....
bitecektir, bitecektir
en yakın ve en uzak arasında fark yoksa, gidilen yere gurbet, varılan yere sıla denemez!
diyorum ki:
güzel kadınlar
ne kadar da şanssız
yüzüne bakarken
hakkı ihlal
kalbi ihmal edilir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!