Geçip gitmişse bir kalbe dokunmadan
Yan çizip gönül kapısından zaman
Ömür biter yana küllene son pişman
Ölü balık çeker insan yaşam pınarından
Ve hiç kimse yoktur benim kadar ola ziyan
Geçip gitmişse kalbime uğramadan zaman …
Sensizlik ayazı ayrılık ufkunda
Asılı kaldım kışlanmış bir umutta
Bir yılkı aşkı saldım kavruk kalbimden
Gönlüm korlanır da hasretinden
Buz kurusu tüterim için içimden…
Zengin züppenin yatından
El salladın bana dümenden
Ağzım açık kaldı ardından,
Hüzün çektim batık düşlerden
Çentik bir kalp çizdim umuda
Sensiz sularda ıssız ufkuma…
Hayat akıp gidiyor terleyen sularla
Tez yetişmeli gönül yüklü kervana;
Yaşanacaksa bir umut ileri
Sevda ellerine yürümeli
Her nereden geçmişsen ey sevgili
Bülbül yuvalı kırmızı gülden dikmeli...
Bülbülün nağmesine kanma
Bülbülü boş ver de gel bana!
Bülbülün yüreği dikenden delik deşik
Benim yüreğim gül kokulu sevik sevik
Hediyesi dersen aşk sarması delilik…
YÜRÜ YA DERVİŞ DEDE
Açlık zıpkın gibi saplandı mideme
Dedim şiir sarması düreyim kendime
Gel gör ki ne çare şiir de bitik biçare!
Yol da yürür vermez mola
Yorgun bir özlem anında
Pişmanlık sarmaksa ardına
Az sonra kaybolmaktır aslında;
Bari içimdeki umut dellenmeli
Hayal geçidim kilitte
Düşünen sözüm bitikte
Geri dönmek umuda ihanet
Beklemekse kadere inayet.
Adımlarım sessiz
Derin bir özlem tüter gecenin ıssız koynundan
Yıldız titremleriyle pullanan suya yansıyan
Zarif bir hüzün eğilir beyaz kuğu boynundan...
Gül dökümlü hayallere ilmek ilmek
Kayan yıldıza bağlanan bin bir dilek…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!