Aşk, her zaman kapısını çalabilirdi
Tanrı misafiri gibi
Ancak hiçbir zaman açılmazdı kalbi
Motel odası gibi.
Dolaşıyordu aylak aylak
Ruhunu vitrinlere asarak;
Bir an döndü baka kaldı
Çiçekçi kadının gamzeli bakışı
Yüreğine sıkılan fener gibi
Kayıp ruhunu buluverdi…
Utanıp çekilirken gözleri
Kalbinden azar yedi:
“A be korkak!
Sen hele açıl gönülden
‘SEVİYORUM’ de kırmızı gülden
Hediyen gideyim nesline ezelden.”
…deyip durdu adamın kalbi durmadan…
Döne dura ve gide gele caddelerde
Sonunda el verdi söylenen kalbine;
“SENİ SEVİYORUM” yazdı gülün altına
Gül uzandı çiçekçi kadının gülen bakışına…
Kayıt Tarihi : 5.09.2015 13:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgimiz karşılık görmez diye ödümüz kopuyor.
TÜM YORUMLAR (1)