Yorulsa bile ayaklarım döndürme yolumdan
Zor olsa bile gönderme bağır-çağır ardımdan
Ölsem bile gömdürme tutuş, tutturma salımdan
Sen kır, sen vur, sen öldür ama beni sensiz bırakma…
Daha Ölmedim ki
Yazarsam yürekten yazar,
Seversem yürekten sever,
Yaşarsam yürekten yaşar,
Ölürsem yine yürekten ölürüm…
Sen çaresizlik nedir bilir misin sevgili?
Elinin kolunun bağlı olması,
Sessiz bir çığlığın boğazını kuşatması,
Kelimelerini cebinden çıkaramamak,
Haykırmak isteyip de kimselere haykıramamak.
Bir kafese kısılıp kalmak yâda;
Yıkılmış bir adam düştü yolda.
Dizleri kanamış,
Elleri yırtılmıştı.
Acımıyordu canı.
Yüreğindeydi yarası.
Anlatamamıştı kendini,
Şimdi dilediğince mutlu olup,
Gurup duyabilirsin kendinle;
Özlediğim kadın değilsin artık!
Bundan böyle sensiz akacak bu hayat nehri.
Sensiz akıp, sensiz karışacak,
Ölüm denilen sonsuzluk denizine…
Yalnız aylar değil, mevsimler geçti
Takvimler yıl dedi dön artık geri
O gün doğan kuzular kurbana düştü
Kulun kurbanın olayım dön artık geri
Yokluğun bağrımı döndürdü küle
Elveda içimin sızısı.
Alnımın silinen yazısı,
Gecelerimin uykusuzluğu,
Gündüzlerimin güneşi,
Mayısta dallarımı dolduran kirazım;
Eylülüm, sararan yaprağım elveda…
Hiç kimseler dinlemezken dinle beni…
Hiç kimseler anlamazken anla...
Gecenin sessizliği yankılanırken içimde.
Ayaz kudurmuş bir köpek gibi saldırırken bedenime.
Uyku gözlerini esir almaya çalışsa da benden...
Dinle beni ey sevgili;
Değerini bil sevginin
Yarın çok geç olabilir
Bak dönüyor koca dünya
Ömür geçmiş olabilir
Gel, geçmeden duyguların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!