Mevlana değilim ben;
Yüz bin kez tövbeni bozup,
Yine de bozmak için dönemezsin bana.
Gelirsen başıma taç olur,
Gidersen defolup gidersin.
Defolup gidenler başıma taç ol(a) mazlar.
Nerdesin,
Nasılsın,
Neler yapıyorsun bilmiyorum.
Ki pek bir önemi de yok;
Nerde, nasıl olduğunun,
Ve neler yaptığının;
Dön ya da dönme,
Gel ya da gelme,
Bil ya da bilme!
Umrumda değil;
Umrumda değilsin!
Git diyen olmadı ki sana,
Öldürmesen ölür müydün aşkı?
Çünkü ben hiç kimseye ölmedim,
Sana öldüğüm kadar.
Birde ben en çok gözlerini sevdim,
Gözlerime sevgi ile baktığı zaman.
Ve ağlamadım hiçbir şeye sana ağladığım,
Sen gittin ve büyüdüm ben anne.
Belki de büyümem içinmiş bırakıpta gidişin.
Öğrendim anne,
Sen gittin ve ben çok şeyi öğrendim.
Mesela zor olsa da sensiz yaşayabilmeyi…
Ki sensiz yaşayabiliyorsam,
Sen Benim Şiirimsin
Ne isen onu yazmalı kalemim.
Aşksan aşkı yazmalı,
Aşkı konuşmalı,
Aşkı anlatmalıyım.
Unutamayacaksın, biliyorum.
Ellerinin, avuçlarımda titreyişini,
Yüreğinin, yüreğime akışını;
"Kimselere bakmadım,
Sana baktığım gibi" deyişini.
Şarkılardan fal tutacak,
Dün neysem, bugün yine o'yum.
Dün, nasıl sensem;
Bugün de işte öyle benim.
Ve sen;
Dün, tepeden-tırnağa nasıl benimsen,
Bugünde, yarında,
Ürkek bir yağmur ıslatıyordu;
Beni kahrolası yalnızlığımla,
Sensizlikle baş başa bırakıp gittiğin,
Seni alıp da giden otobüsün kalktığı o yerleri.
Ben ordaydım sevgili,
Son anlarımızı birlikte yaşadığımız o yerde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!