YARASA
Sen yalansız yaşamaklara çizdiğim resmimdin.
Bilirim şimdi ellerin olduğunu.
Beni ellerim koynumda bırakıp,
Hiç hesapsızca gidişin;
Ve gidişinle, dayayışından;
Sen yalansız yaşamaklara çizdiğim resmimdin.
Bilirim şimdi ellerin olduğunu.
Beni ellerim koynumda bırakıp,
Hiç hesapsızca gidişin;
Ve gidişinle, dayayışından;
Dayayışını umursamayışından belliydi,
Yangınım;
Ya gel söndür yaktığın bu yangını,
Ya da kor ateşlere at kalan yanımı...
Bir gün döneceksin biliyorum.
Çünkü bu âlem de benden başka ben yok.
Benden başka, seni, ben gibi sevecek yok,
Karşılıksız ve almadan sana sevgisini veren.
Döneceksin biliyorum.
Seni yine yıkacaklar,
Şimdi en az sıcak bir Temmuz kadar uzaksın bana.
Temmuz kadar uzak, Mart kadar tuzaksın bana.
Hatırla, en son Temmuz'da değmişti canım, canına.
Kanında varmış vefasızlık ki Şubat kadar soğuksun bana...
Ne sevdim, ne gördüm, ne de tanıdım seni,
Ne büyük bir hanmış şu göğsüm üzeri,
Kimler konmuş, kimler göçmüş hiç bilmemişim.
Ömür güneşi batarken bir akşamüzeri,
Saçlarıma karlar yağmış ben görmemişim…
Gerçekten ne sevmiş, ne sevilmişim.
Sonra ki çok sonra,
Uzun yollar ve yılların ardından,
Uzun yollar ve yılların yorgunluğuyla,
Nefes nefese biri gelir.
Önce, o yorgunluk ve o yoğunlukla,
Ki her nasılsa;
Bilsen, neler neler kaybettim,
Ne çok şeyler geldi geçti başımdan.
Bilsen, bu kadar acele etmez,
Bilsen, ha bir eksik,
Ha bir fazla fark etmez.
Bilsen, kazanan olurdun.
Şimdi ağlamak istiyorum.
Küçük, soğukta kalmış bir sokak kedisi gibi.
Katıla katıla,
İçmek belki de.
Sensizliğe.
Seninle,
Beni çok sev be gülüm,
Öyle çok sev ki beni,
Ama kavuşmayalım.
Öyle çok sev ki
Vuslatımız Mahşer’e kalsın.
Öyle çok sev ki;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!