Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Hor gördüğün bu kul, bir kalp taşıyor,
Sensiz bir ölüyüm, sanma yaşıyor,
Gönlüm bir çıkmaza doğru koşuyor,
Sensiz yaşamaya çalışıyorum.

Dinmedi gönlümün yıllarca ahı,
Söyle hangimizde aşkın günahı,
Bırakıp gittin ya; bahar sabahı,
O günden beridir yaşamıyorum.

Anlattım derdimi gökler ağladı,
Bülbül feryat figan yürek dağladı,
Sevda pınarları coştu çağladı,
Derdimin dermanı yok imiş meğer.

Yüreğimde kanar hicran yarası,

Yorgun gözlerimle dalarken yola,
Sendeler dururum bir sağa sola,
Sarhoş muyum yoksa dertler mi fora,
Hasret deryasında yol arıyorum.

Bir derdim bitmeden yenisi başlar,
Yıllarca eksilmez gözümden yaşlar,
Yaz bahar yaşarım ben kara kışlar,
Yoruldum hayattan usandım usta.

Bu gece kadehim dolmadı gitti,
Dertler yüreğimi perişan etti,
Efkarım bitmeden, kadehim bitti.
Doldur meyhaneci doldur içeyim,
Bütün dertlerimi silip geçeyim.

Bitmedi yılların derdi benimle,
Mahkum etti kader beni sevgimle,
Kendi hayatımı yıktım elimle,
Bir meçhule doğru yürür giderim.

Saçlarıma tel tel aklar düşerken,

Ayrılığa çaldı, bu gece keman,
Dön desem de geri dönmez ki zaman,
Gönlümde bir sızı, başımda duman,
Yar ile ayrılmak ne zormuş meğer.

Hasret nağraları atar her teli,

Geceler sessizce beni sararken,
Bir başıma hayallere dalarken,
Ayrılık canımı böyle yakarken,
Çağırsam sesimi duyanım olmaz,
Kalsam bir köşede soranım olmaz.

Hasret dağlarına çizdim bir hudut,
Ya gel öldür beni ya sözünü tut,
Yıllarca aşkıma verdiğin umut,
Kor eyler gönlümü gittin gideli.