Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Hor gördüğün bu kul, bir kalp taşıyor,
Sensiz bir ölüyüm, sanma yaşıyor,
Gönlüm bir çıkmaza doğru koşuyor,
Sensiz yaşamaya çalışıyorum.

Dinmedi gönlümün yıllarca ahı,
Söyle hangimizde aşkın günahı,
Bırakıp gittin ya; bahar sabahı,
O günden beridir yaşamıyorum.

Bu gece kadehim dolmadı gitti,
Dertler yüreğimi perişan etti,
Efkarım bitmeden, kadehim bitti.
Doldur meyhaneci doldur içeyim,
Bütün dertlerimi silip geçeyim.

Yorgun gözlerimle dalarken yola,
Sendeler dururum bir sağa sola,
Sarhoş muyum yoksa dertler mi fora,
Hasret deryasında yol arıyorum.

Bir derdim bitmeden yenisi başlar,
Yıllarca eksilmez gözümden yaşlar,
Yaz bahar yaşarım ben kara kışlar,
Yoruldum hayattan usandım usta.

Bitmedi yılların derdi benimle,
Mahkum etti kader beni sevgimle,
Kendi hayatımı yıktım elimle,
Bir meçhule doğru yürür giderim.

Saçlarıma tel tel aklar düşerken,

Ayrılığa çaldı, bu gece keman,
Dön desem de geri dönmez ki zaman,
Gönlümde bir sızı, başımda duman,
Yar ile ayrılmak ne zormuş meğer.

Hasret nağraları atar her teli,

Hasret dağlarına çizdim bir hudut,
Ya gel öldür beni ya sözünü tut,
Yıllarca aşkıma verdiğin umut,
Kor eyler gönlümü gittin gideli.

Bir acı kahvede hatır sayardık,
Herkesi dost diye başa koyardık,
Dostlar için canı hiçe sayardık,
Dostluk mu değişti, zaman mı kalleş?

Seher yeli ılgıt ılgıt eserken,
Hasret yüreğimi böyle yakarken,
Şen şakrak bülbüller matem tutarken,
Mutlu ol diyorsun, sensiz olur mu?

Laleler boynunu bükmüş beklerken,