Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Kanlar düştükçe toprağa, bayrak göklerde süzülür,
Vatanı olmayan yiğit; var mı ki destan yazdırır?
Ülkeme oynanan oyun bir gün elbette bozulur,
Dalgalan sen şanlı bayrak yükselerek taa göklere,
Vatan namus, bayrak şeref, indirtmeyiz namertlere

Her gün ağlattın kader, gülmeye doyamadım,
Beyhude geçti ömrüm, bir murat alamadım,
Hayatım yıkık dökük, çıkar yol bulamadım,
Dünya denen bu handa yürürüz ağır ağır.

Herkesin bir derdi var, hepside farklı farklı,

Doldur boş kalmasın kadehler saki,
Sanmam yâre kalır bu dünyada baki,
Bir kulun, bir kula ettiği ne ki?
Dünyayı başıma yıkar da gider.

Var olan nimetim; umudum, aşım,

Kazıkbeli yaylası,
Bir yamacın düzünde,
Yâri gördüm oynarken,
Dudiye’si elinde.

Kazıkbeli altında,

Görünmüyor yüce dağlar dumanlarından,
Kar mı yağdı, sis kalkmıyor doranlarından,
Neşe dolu sular akar pınarlarından,
Derdin benden yüce midir ey karlı dağlar!

Bu gece gözüme uyku girmiyor,
Sensiz olmak ölüm; kimse bilmiyor,
Sessiz gidişine aklım ermiyor,
İçiyorum şimdi seni unutmak için.

Çile yağmurları yağar üstüme,
Dinmek bilmez inan sen olmayınca.
Felek bin bir ceza verir gönlüme,
Bitmek bilmez inan sen olmayınca.

Hayatım anlamsız, perişan halim,

Yıllarca Karadeniz oldu bir dert ortağım,
Sahil boyunca kumsal şimdi benim otağım,
Gökyüzü yorganımdır, çakıl taşı yatağım,
Sen olmayınca saray viran olur bir tanem.

Bir bir döktüm içimi gökteki martılara,

Geçmişi yad ettim dün gece senle,
Hasretlik giderdim, hayallerinle,
Gün doğdu baş başa çilelerimle,
Sensiz boynu bükük kendime geldim.

Yokluğun ok gibi gönül evimde,

Yalan dünya senle barışamadık,
Tek dilden konuşup anlaşamadık,
Çok sevdim de boşa, kavuşamadık,
Bilmedim nerede bir yanlış yaptım.

Her ne yana dönsem ıstırap la dert,