Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Neşeli bir günüm olmadı dostum,
Her günüm kederli, dertli, çileli,
Umutla beklerken gelen günleri,
Her günüm dün ile bu günden dertli.

Gördüm ki bu hayat seni de yormuş,
Her bir cefan için; bin hesap sormuş,
Yaptıkların bir bir karşılık bulmuş,
Mahşerde görecek hesap kalmamış.

Seninde saçını bürümüş aklar,

Yağmura döndürdün gözyaşlarımı,
Ardımdan güldürdün sırdaşlarımı,
Düşman ettin bana gardaşlarımı,
Söyle bana; ahu gözlüm nerdesin?

O sevdalı güzel gözlerin var ya;
Bir bakışta yakar, kül eder beni,
Göremezsem eğer gül cemalini,
Bilesin, sensizlik kahreder beni.

Paramparça olur yorgun yüreğim,

Genç yaşta gönlümü verdim zalime,
Görenler ağlıyor garip halime,
Yıllar yılı ne geçti bak elime,
Bir yaralı kalpten başka neyim var.

Sol yanı sızlıyor garip gönlümün,

Ben dert mi aradım dertsiz başıma,
Istırap doğradım, mutlu aşıma,
Yağmurla yarışır bak gözyaşıma,
Sellere dönüştü gören olmadı.

Gönlümü kaptırdım bir vefasıza,

Can çekişiyor ellerinde bir garip gönül,
Yaşatmak senin elinde, sende o formül,
Ya aşkınla var et beni, ya da vur öldür,
Bir tek yokluğuna mahkûm eyleme beni.

Alışırım; her zulmüne, çilene, derde,

Bir gönül yolcusu; düştüm yollara,
Usandım, yoruldum, bittim eyvallah.
Umuda talihsiz bir yelken açtım,
Savruldum, devrildim, gittim eyvallah.

Kırk yerden kırıldı yorgun bedenim,

Girdiğim yollarım meçhule çıkar,
Tarifsiz bir duygu içimi yakar,
Sensizlik kafama bir kurşun sıkar,
Öldürmez sürünür gezer dururum.

El açıp dualar ettim Allah’a,

Hasret yağmurları yağar gözümden,
Dökülür yerlere, sel olur gider.
Bütün ümitlerim bir heves gibi,
Rüzgâra kapılıp, toz olur gider.

Bir çileli başım kalır da, bana,