Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Hasretlik sancısı bağrımı deldi,
Vuslatı beklerken ayrılık geldi,
Gözlerimden akan kan dolu seldi,
Hayatıma küstüm kadere küstüm.

Yar ömrümü heba ettim uğruna,
Kıymeti bilinmez gider zoruma,
Derman diye kor basarım bağrıma,
Hal bilmeyen kullarından usandım.

Hal bilmez bir kula takıldı gönlüm,
Bir vefa görmeden tükendi ömrüm,
Sevda kurşunuyla yaralı böğrüm,
Bir umut peşinde koşar dururum.

Öldüm Sevdiğim

Kim bilir kaç defa baktım resmine,
Hasretle koklayıp, sarılıp öptüm.
Öyle özledi ki kollarım seni,
Hasret gözyaşları döktüm sevdiğim.

Yeter bu hasretin canıma yeter,
Ayrılık acısı ölmekten beter,
Beni yerden yere vuran bu kader,
Seni güldürmeye yemin mi etti.

Öyle yalnızım ki bu ara dostlar,
Gönlümde matem var, gözümde yaşlar,
Geldi geçti bahar, uçmuyor kuşlar,
Bir hal hatırımı sormazsın babam.

Geldi geçti yıllar hasret içinde,
Tükendi ömrümüz umut peşinde,
Hayallerim bitti, sensiz düşümde,
Bir veda etmeden gittin o gidiş,

Hayat yordun beni, kırdın kanadım,
Kalmadı yaşamdan hevesim tadım,
Ne yapsam olmadı gönül muradım,
Hep ağlattın güldürmedin bir kere.

Sen istedin gitmeyi, kal diye yalvaramam,
Ardından ağıt yapıp yas tutup ağlayamam,
Sevmeyi bilmeyene ömrümü bağlayamam,
Mademki gidiyorsun, git yolun açık olsun.

Kırıldı kanadım, tutmaz ellerim,
Hasretten söylemez oldu dillerim,
Aşkın la kor alev, geçer günlerim,
Döneceksin diye gözüm yollarda.