Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Yeter bu hasretin canıma yeter,
Ayrılık acısı ölmekten beter,
Beni yerden yere vuran bu kader,
Seni güldürmeye yemin mi etti.

Öyle yalnızım ki bu ara dostlar,
Gönlümde matem var, gözümde yaşlar,
Geldi geçti bahar, uçmuyor kuşlar,
Bir hal hatırımı sormazsın babam.

Tarifsiz bir derde düştü yüreğim,
Ayrılık zor imiş nerden bileyim,
Sol yanım sızlıyor kime diyeyim,
Açtığın yarayı sar deli deli,

Hasret gözyaşları düşerken göze,

Âşıklar tepesinden gonca güller topladım,
İpek gibi saçını, çiçek yapıp kokladım,
Sana olan sevgimi yüreğimde sakladım,
Otuz yıl bir yastıkta yaşadık kucak kucak,

Geldi geçti yıllar hasret içinde,
Tükendi ömrümüz umut peşinde,
Hayallerim bitti, sensiz düşümde,
Bir veda etmeden gittin o gidiş,

Sen istedin gitmeyi, kal diye yalvaramam,
Ardından ağıt yapıp yas tutup ağlayamam,
Sevmeyi bilmeyene ömrümü bağlayamam,
Mademki gidiyorsun, git yolun açık olsun.

Kırıldı kanadım, tutmaz ellerim,
Hasretten söylemez oldu dillerim,
Aşkın la kor alev, geçer günlerim,
Döneceksin diye gözüm yollarda.

Hayat yordun beni, kırdın kanadım,
Kalmadı yaşamdan hevesim tadım,
Ne yapsam olmadı gönül muradım,
Hep ağlattın güldürmedin bir kere.

Neler çektik be gönül, nelere göğüs gerdik,
Haktan gelen her derdi imtihanımız bildik,
Kul sıkışmayınca Hızır erişmezmiş dedik,
Sabreyle deli gönül sen yine sabır eyle.
Sabrın sonu selamet, olur Hakkın emriyle.

Anmak istemiyorum hasret kokan yılları,
Toprak olsun benimle şu gönlümün sırları,
Viran kaldı ömrümün sensiz geçen çağları,
Yaşarım yıllar yılı hüsran dolu gözyaşı,
Sevgi dolu gönlümün dert oldu arkadaşı.