Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Solarken ufukta güneşin rengi,
Bağrımda kor olur hasretin bengi,
Gönlümde yaptığım aşk ile cengi,
Kaybettim demeye dilim varmıyor.

Aklımdan çıkmıyor ettiğin kelam,

Gözlerim dolarken, yağmura inat,
Yüreğim kor ateş, dilenir imdat,
Ellerim havada, dilimde feryat,
Bu dertli başımla yanar ağlarım.

Ne eylesem teskin olmuyor gönlüm,

Çekilmez gurbetin çilesi, derdi,
Hasretlik bağrımı yerlere serdi,
Gurbettir yoksulun vatanı yurdu,
Bir garip başımla düştüm yollara.

Bir damla mutluluk bütün feryadım,
Yıllarca dolaştım, her gün aradım,
Aradıkça mutluluktan ıradım.
De git yalan dünya benle zorun ne?
Her gün ağlatmaya bunca oyun ne?

Aldım yine mızrabımı elime,
Dertli dertli vurdum sazı teline,
Her perdede bin bir name seline,
Efkâr basar yüreğimi çalarım,
Sensiz geçen her anıma yanarım.

Bir bahar akşamıydı takıldım gözlerine,
Beni meftun eyledi, inandım sözlerine,
Kaç bahar geldi geçti rastlamam izlerine,
Bir gönül hırsızıymış, kalbimi çalıp gitti.

Gözlerine bakınca kaybolup gidiyordum,

Ayrılık vaktimiz geldi rıhtımdan,
Öleceğim sandım o an kahrımdan,
Neler çektim neler kara bahtımdan,
Bir derdime bin dert eklerim canan.

Yağmur gibi dökülür gözümdeki yaşlarım,
Bir derdi bitirmeden yenisine başlarım,
Bahar gelmeden solar yeşerttiğim düşlerim,
Anlamadım bahar ne, nedir kış ile farkı,
Görüyorum ki böyle döner feleğin çarkı.

Maziye takılıp gezdim bu gece,
Bir sigara yaktım, içmezdim nice,
Cevapsız sorular, her şey bilmece,
Bir aşk yorgunuyum, dolaşıyorum.

Sensiz yıllarımın ardında hüzün,
Çekmekle tükenmez içimde sızım,
Huzur vermez bana baharım yazım,
Geldi geçti ömrüm hasret içimde,
Yüreğim yanıyor korlar içinde.