Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Neler çektik be gönül, nelere göğüs gerdik,
Haktan gelen her derdi imtihanımız bildik,
Kul sıkışmayınca Hızır erişmezmiş dedik,
Sabreyle deli gönül sen yine sabır eyle.
Sabrın sonu selamet, olur Hakkın emriyle.

Anmak istemiyorum hasret kokan yılları,
Toprak olsun benimle şu gönlümün sırları,
Viran kaldı ömrümün sensiz geçen çağları,
Yaşarım yıllar yılı hüsran dolu gözyaşı,
Sevgi dolu gönlümün dert oldu arkadaşı.

Solarken ufukta güneşin rengi,
Bağrımda kor olur hasretin bengi,
Gönlümde yaptığım aşk ile cengi,
Kaybettim demeye dilim varmıyor.

Aklımdan çıkmıyor ettiğin kelam,

Yağmur gibi dökülür gözümdeki yaşlarım,
Bir derdi bitirmeden yenisine başlarım,
Bahar gelmeden solar yeşerttiğim düşlerim,
Anlamadım bahar ne, nedir kış ile farkı,
Görüyorum ki böyle döner feleğin çarkı.

Gözlerim dolarken, yağmura inat,
Yüreğim kor ateş, dilenir imdat,
Ellerim havada, dilimde feryat,
Bu dertli başımla yanar ağlarım.

Ne eylesem teskin olmuyor gönlüm,

Çekilmez gurbetin çilesi, derdi,
Hasretlik bağrımı yerlere serdi,
Gurbettir yoksulun vatanı yurdu,
Bir garip başımla düştüm yollara.

Gözlerim dalarken, batan güneşe,
Gönlümde kaybolur ümit ve neşe,
Ararım sessizce kuytu bir köşe,
Öylece dalarım yalnızlığıma.

İçimi ürpertir sessiz karanlık,

Bir damla mutluluk bütün feryadım,
Yıllarca dolaştım, her gün aradım,
Aradıkça mutluluktan ıradım.
De git yalan dünya benle zorun ne?
Her gün ağlatmaya bunca oyun ne?

Aldım yine mızrabımı elime,
Dertli dertli vurdum sazı teline,
Her perdede bin bir name seline,
Efkâr basar yüreğimi çalarım,
Sensiz geçen her anıma yanarım.

Bir bahar akşamıydı takıldım gözlerine,
Beni meftun eyledi, inandım sözlerine,
Kaç bahar geldi geçti rastlamam izlerine,
Bir gönül hırsızıymış, kalbimi çalıp gitti.

Gözlerine bakınca kaybolup gidiyordum,