bir sigara daha yaktım
yangın saatine yakın
gecenin o rutubetli tarafında
hayat dediğin
biraz sızı
biraz duman
Bir dizeyle başladım sana,
devamını getiremeden sustum.
Kalemim elimde titredi,
mürekkep sana dokunmaktan korktu.
Biliyordum, bitirirsem
sen de biterdin içimde…
Gittin…
arkandan kapı kapandı,
ama odanın içi hâlâ senin kokundu.
Bir cümle vardı dudaklarımda,
söyleyemedim.
Yaşamak tükenmektir…
Gözlerimizin kenarına düşen çizgilerde,
adımlarımızın yavaşlayan ritminde,
ve her sabah biraz daha eksilen
iç sesimizde gizlidir bu.
Geldim sana, ellerim boş
Ama kalbim dolu yıkıntılarla
Ne sevinçler saklı içinde artık
Ne de umut kalmış yarınlara
Bir yol aradım, çıkmazlara saptım
Sevdim…
Yıllarca içimden taşıp sana aktım.
Geceleri adını dua gibi andım,
Sabahları umutla uyandım… belki bugün seversin diye.
Ağladım,
Gelmeyeceğini bile bile bekledim,
Her sabah perdeleri açtım,
Her akşam kapıyı biraz daha yavaş kapattım.
Belki gelirsin diye değil…
Gelmesen de, ben seni yaşatmak için.
anladım…
senin bana döneceğin yok
ama ben
yine sana geliyorum geceyle
adı sen olan sokaklardan geçiyorum
Senden sonra ne kaldıysa
yavaş yavaş silindi kendiliğinden…
Bir resmin vardı çekmecede,
artık ona bile bakamıyorum.
Çünkü gözlerin hâlâ orada,
ama içinde ben yokum.
Sana dair ne varsa içimde,
Birer birer susturdum hepsini.
Yüzünü düşlerimden,
Sesini dualarımdan
Ve adını kalbimden sildim.
Ama bil…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!