Bir bakışta kırılan aynalardan
Her gün karşıma çıkar melankoli
Terkedilmiş sahipsiz şehirlerde
Alnıma kurşun sıkar melankoli
Bir bakışta kırılan aynalardan
Ufka gözleri kısıp
Yağmur yağmur bakmakmış
Anladım ki sevda dedikleri
Bir kırgınlık kitabesi yazılıyken çehremde
Otuzu deviren yaşımla
Suskunluğumun
Gözlerimin yaşadığı coğrafyada
Bir harami gibiydi hüznün gelişi
Hele gülüşü
Sözün tükenişi gibi
Hiçbir hale benzemeyen görünüşü
Yine erken kalktı doğu ekspresi
Ben geç kaldım
Şehrin duvarlarında yalancı masumiyet portreleri
Odalarda boş çerçeveler
Alnımda kırışıklıklar,
Şehirde çaprazlaşan karışıklıklar vardı
*Açarsam gözlerine bir daha kapılarımı
Eminimki hınçla yağmalayacaksın durmadan
Gözlerimi ve bütün gördüklerimi varımı
Biliyorum yağmalayacaksın birşey sormadan
*Açarsam gözlerine bir daha kapılarımı
İçmeden esridim her köşede sızdım
Ruhumu çatlamış aynalardan süzdüm
Sırtımda hep onulmaz dert ile gezdim
***Derman derman diyerek süründüm bazen
Gün aşırı bir vakitte ufuk kızıl kızıldı
Yokluğa yolculuk apansız kapıma dayandı
Kaçmaya tedbir almaya bile gerek duymadım
***Gelişi öylesine pervasız öylesine ayan beyandı
Gül kokusu kan tortusu
Rüyalarım herdaim tabire muhtaçtı
Ben bıçak sırtındaydım
İhtiyati tedbir konmuştu bakışlarıma
Ve
Seğriyen yıldızların peşi sıra
seğirttim dolu dizgin doru atlar gibi
Seğriyen gözlerimmiydi
Yoksa kirpik uçlarıma düşen yıldızlarmı bilmem
Hayırsız düşler gibi darmadağın
Bu sesiz karmaşada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!