Bir Kırım ardından yurt oldu Ergenekon,
Gök yas tuttu, kılıç yarasından sızdı kan.
Dört yüz yıl bir Umutla fısıldadı her bir can,
Hem sığınak oldu o vadi, hem demir bir zindan.
Ey Türk Genci, avcunda kor bir alevdir vatan,
O alev ki Cumhuriyettir, ufkunda parlayan.
İlk vazifen, rüzgâra siper etmektir o canı,
Sonsuzluğa taşımaktır o kutlu sancağı.
Sanma ki uyur düşman, o zehirli sarmaşık,
Bir kelime doğar Erzurum’da,
Akşam olur Bakü’de uyur.
Sabahleyin Kırgız dağında uyanır,
Öğlen Almatı’da çay olur.
Gök girsin damarımıza, Tanrı Dağı’ndan aksın,Kızıl çıksın alnımızdan, Altay’dan Kafkas’a yakılansın
Bozkurt uluyup çağırır, Orhun’dan Tuna’ya kadar, Bir ses, bin yürek titretir: “Türk var, Türk gelecek asırlar!”Sözünden dönenin Kızıl çıksın, çıksın kızıl, çıksın Türk’ün şânı o damarın da ki kanı, Canlansın yüreğinde ki geçmişten gelen şânı!
Kazak bozkırından Anadolu’ya,Azerbaycan dağından Kırgız obasına,Özbek bahçesinden Türkmen çölüne, Bir ezgi yükselir: “Gök Girsin Kızıl Çıksın” diye!
Bilge Kağan’ın yazısı, Kaşgarlı’nın sözü,Yusuf Has Hacib’in öğüdü, hâlâ yürekte közü. Dede Korkut destanı, Manas’ın nefesi,Alp Er Tunga’nın kılıcı, hâlâ elimizde nefesi. Geri durur mu hiç Gök demiri, şimdi oldu mu Gök Kalkan Çeliği?
Gök girsin Bakü’den, kızıl çıksın Karabağ’dan, Gök girsin Taşkent’ten, kızıl doğsun Semerkant’tan!
Felaket iner gök, yıldırımlar kor
Kıtlık zincir örer, yeryüzü mahzun hor.
Gözyaşı çağlayan, dağlar haykırır
Korku sarmış kalbi, insanlık titrer zor.
Şehir ışığından kaçar, döneriz başı göğe,
Derin bir karanlıkta, ruhumuz iner dibe.
Yıldızlar, bulutsular, parlar uzak ve yakın,
Görkemli büyüklükte küçücük kalır aklın.
O an dolar içimize minicik bir hüzün,
Başım ellerimde, gölgeler ağlar,
Sokak lambası dalları perdelerle aralar
Tebessümler kayıp, silüetlerde yitip,
Anlamı çalınmış hayat, dilsiz bir hitap.
Gecenin koynunda, ah, hüzün bir zincir,
Yüreğimde hasret senden ziyade.
Demir kapılar ki, kapanır ağır,
Sevdam bir feryat benden ziyade.
Mutluluk, cam kanatlı bir kuş, tutulmaz elde,
Uzanan her el, boşlukla döner kendi gölgesinde
Şairin mürekkebi kurur, ressamın fırçası susar,
Sanat, kutsal bir susuzluk, renkle, sesle, hisle akar.
Aşk, bir damlayla bin pınarın denize kavuşma arzusu,
Gün gelir, bir solukluk an, asra bedel olur;
Fark etmeden akar ömür, çağları deviren coşkun su olur
Kimi zaman ağır bedeller öderiz, kasvetli bir hüzünle,
Oysa her anın içinde saklıdır, görünmez nice sırlar sur olur
Ezelden yazılmış bu yazgı, o ilahi levh-i mahfuz;
İrade, niyetle beraber harekete geçmekle inen bir güç, lütuf
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!