Kandığımız yerden kanıyoruz,
Sandığımız yerden sarılıyoruz.
Aşk ki iki dudağının arasında,
Senden benden ötede...
Getir onu sevgilim,
Tut getir...
Bir beni bilmezin elinde,
Aşk ile divaneyim...
Bir seni bilemedim elimle,
Aşk ile yanmadayım...
Aşığa maşuk sorulmaz
Sarhoşum evet,
Susmam.
Hiç utanmıyorum evet.
Seviyorum kızım işte.
Söylüyorum utanmadan şimdi.
Gerekirse herkes duysun.
Kapama gözlerini
Bitanem.
Üşüyorum.
Kayboluyorum bilinmez,
Diyarlarda.
Dua ile
Huzurdayım.
Hiçlik ile
Deryadayım.
Kâh harım,
Kâh kar.
Sen sitemkar sevgili,
Ben tövbekar sevgili,
Aşk kaybetmez sevgili,
Biz kaybederiz...
Mine Yılmaz Sevinç
Bayım "aşk" diyorsunuz da,
Şiirlerden mi çalmıştınız sözlerinizi?
Nasıl diyebilmiştiniz aşk sözlerini
Gözlerime bakarken,
Ellerimi tutup sarılırken
hayret?
Bir gün evet bir gün,
Güneş şu tepenin arkasından doğarken,
Ben denizde ki bütün yakamozların tek tek elinden tutmuş olacağım.
Kırlarda koşacağım,
Kendimi bırakacağım bir küçük yemyeşil tepeden,
Yuvarlanacağım bildiğin,
Sustuğumuz yerden gelir en zor sorular,
Susunca kesilir acı ekmek,
Bala döner.
Sürer ekmeği taşa,bandırır çakıla şikayet etmez,
Mihnet eylemez kurda.
Susmak ne büyüklüktü,
Her şeyin suçlusu Asya'ydı,
Aşkın bitmesinin,
Aldanışların,
İnanışların,
Hatta ihanetin bile suçlusuydu,
Çünkü kadındı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!