Bir Aralık bulup geleceğim sana,
Sabaha kadar şiirler yağdıracağım gönül sokağına.
Kapını kapama,pencereni mehtaba çevir,
Tam altından bir gül atacağım odana.
En güzel entarini giy,
En güzel kokunu sür,
Bilemiyorum belki insan sevmeyi,
Böyle aşık gibi sevmeyi bilemiyorum,
Ben insanları sevmeyi beceremiyorum sanırım.
Beceriksizim bir o kadar liyakatsiz.
Ben o yüzden
Biraz kuşları,
Bilemiyorum belki insan sevmeyi,
Böyle aşık gibi sevmeyi bilemiyorum,
Ben insanları sevmeyi beceremiyorum sanırım.
Beceriksizim bir o kadar liyakatsiz.
Ben o yüzden
Biraz kuşları,
At başlıydı benim yalnızlığım
Öyle asil,
Dik duruşlu.
Bileği bükülmezdi gecelerimin
Bir masada.
Bir müzik biter, yenisi başlar,
Bir kitap biter, yenisi okunur,
Bir ayakkabın eskir, yenisi alınır,
Bir yol biter, yeni yollara gidilir,
Bir yemek biter, bir sonraki öğüne yemek yapılır,
Bardakta çayımız biter, tekrar doldurulur,
Ve aşk geçti dünyadan,
Gül dudaklara ulaşmaya çalışırken
Dikenler arasında kıvranarak.
Kanatıyordu kendini,
Bile isteye bir yar uğruna.
Çiçekler kadar güzelsin desem inanır mısın?
Çünkü benim gözümde öylesin.
Bir akşam güneşi huzuru var yanında
Dingin bir rüzgar eser içimden sana doğru
Darmadağın eder saçlarını,tenini.
Yüzüne, gözüne aşk dolar
Aşk gidene ,hüzün kalana bahşedilmişse eğer toplayın valizleri,
Marifet gitmekteyse
Toplayın herşeyi, tası tarağı.
Giden kazanıyorsa bu işten
Kazançlı çıkalım hep birden.
Gittikçe aşkı buluyoruz madem,
Kaçtım, aşkı bilmiyorum ben,
Bilmiyorum sevmeyi hiç onu anladım.
Çok değil az mühlet ver bana,
Öğreneceğim sırf senin hatırına...
Korkuyorum anlasana beni biraz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!