Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Ben bahar şiiri yazmak istiyorum,
Yine en büyük derdimiz erken gelen kış olsun,
Kafamızdan aşağı dökülen sonbahar yaprakları olsun.
Olsun yine azıcık maç kavgamız,
Arada siyaset parçalayalım hatta,
Yemeğin tuzu,

Aşksın
kokuyorsun bahçem gibi.
Tek bir çiçeğin kokusu yok sende,
bütün hepsinin kokusunu alıyor gibiyim.
Bahçesin sen.
Çiçeğinle,yaprağında,toprağınla bahçemsin.

Kirpiklerimin altı, göz kapağımın içinden
Çıkmayan cümleler gibisin.
Cümlemsin,
Hangi kalem yazacak şimdi seni
bilmiyorum?
Kurşun kalem yazarda,

Balçıksın sen,
Bırak kendini,
Tutma içindeki çocuğu,
Bal çıksın.

Yada tut içinde, hapset

Duydun mu Amelia?
Bana "Balım" dedi yar,
Ölmem bugün heralde,
Ben bugün nasıl çiçek olmam ki?
Nasıl kırlara dönmez ki yüreğim?
Nasıl Ekim'den Nisan'a dönmem ki bir anda?

Kanatlarımı bırakıyorum uçmayacağım çiçek çiçek,
yapamadım bal bir türlü,
olmadı yuvam, sağamadım istediğim sütü.
Yalnız öleceğim belki de,
yarsız....
Çiçekleri koklamaya mecalim yok ki

Bak yine kelimeler kifayetsiz kaldı,
Cümlelerim devrik,
Noktalama yer bilmez oldu.
Ömrüm seninle bir şiirden geçiyor
Sen bilmiyorsun
Ben biliyorum.

Bir bank arkadaşı lazım,
Öyle bankta oturmalı onunla.
Konuşmalı içinden ne gelirse,
Hatta içinden gelmeyenleri bile konuşmalı,
Herşey o bankta kalmalı.

Benimde kavgalarım oldu,
savaşlarım,
lakin
yüreğimde
hep
barışa koşan bir çocuk vardı...

Ben hep sana zeytin dalıysam eğer,
Dünyada barış bizimle başlar.
Her yere yayılır.
Mine Yılmaz Sevinç