Nefesimi nefessiz çocuklara,
Anneliğimi annesiz çocuklara paylaştırın...
Benim gökyüzüm geniş,
Mavim mavi,
Sarım sarıdır...
Onlardan da paylaştırın,
Bazen anlamayı ve anlaşılmayı beklemiyor insan,
Sevmek, sevilmek içinde empati eksik diye düşünüyor,
Zamanın insanları bir tuhaf,
Ben benim,
Sen sensin,
Aşk annesiz babasız kalıyor...
Uyku ilacımı almadım,
Bu akşam,
Seninle uyumak istiyorum.
Şizofren değilim biliyorum,
Lakin beni hiç yalnız bırakmıyorsun,
Bunu da biliyorum.
Bugün Pazar,
Aylardan Aralık,
Sene 2023,
İleride torunlarıma
Sene 2023'te biz
Antalya'nın Kaş ilçesindeyken
Şimdi kış mı geldi?
Sahi geldi mi?
Ne ara geldi?
Şu kapıda ki Aralık'tan Kasım'a dönemez miyim ki?
Ya da bahara mı kaçsam?
Kimse görmeden, gizlice,
Ateş tuttum elimde,
Bastım kalbimin üzerine,
Yandım yandım.
Güzden geçtim de
Bir Aralık'tan geçemedim,
Kaldım ateşlerde.
Oturdum pencere kenarına
Yağmura şiir yazdım
Yağmur hasrete su serpmekti belki de
Çekilen acıların son bulmasıydı
İnce ince damlalar
Dudaklarımı ıslatırken
Haklı olmak değil
Mutlu olmak istiyorum bi köşede,
Kimse ilişmesin
Gönlümdeki bahçelere
sulayayım,
renk renk kelebekler kondurayım,
Papatya gel derinmiş yüreğini,
Sür yüreğime.
Koksun bütün bedenim seninle.
Biraz umutlu tarafından,
Biraz acılı tarafından,
Sen talihime çıktıysan,
Ben bir daha aşığım ,
O talihi verene...
Mine Yılmaz Sevinç




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!