Daha dün ,çocuk değilmiydik biz
Silinmemiş duruyor dizimde düştüğüm iz
Eriyip aktı yıllar ömür diyorlar buna
Sığmaz oldu yüreğim bezenen ilkbahara
İnsan insana canan olmalı
Yarasını sarıp serdar olmalı
Yeryüzüne sevgi seli bırakıp
Uçsuz bucaksız umman olmalı
Gonca misali dünyaya gelip
Beni köyünüze götür Aynur.
Elinde asası, omuzunda yılların yükü
Gözleri duru biri karsilasin beni...
Dağların hüznünü yıkasın güneş
Duman duman biriksin sevdalar...
Sahi ben kimim
Gülüşlerimi örtüyor
Umarsız sabahlarım
Biraz ondan biraz bundan
Sokaktaki isyandayım
Uçup gitti elimden
Tutamadığım yIllar
İçime hüzün dolar
Hatırımda anılar
Hiç yaşanmamış gibi
İstanbul.
Şimdi İstanbul da olmalıyım
Bir İstanbul çayı bir parca da simit
Bir ada vapuru yolculuğu
Buram buram deniz
Kulagımda bir İstanbul şarkısı
Esiri olmuşum inan
Al benden bu kalbi doktor
Kutup olup yanmışım ben
Sil benden bu kalbi doktor.
Her dem kırgın her dem asi
Sessizce uykuya dalar mı bilmem
Yalnız korkar mı kaldırımlar
Bütün çıplaklığıyla akarken zaman
Yanına dost arar mı kaldırımlar
Yine her şey hüzünlü
Gri bulutlar geçtı
kalbimin üzerinden
Göz yaşı yorgunuyum
Karanlık pencerede
Ne sızan bir ışık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!