BİR ÇAY DEMLEDİM
Bir çay demledim yanlızlığıma buram buram sohbet
bir çay demledim sabahlarıma duman duman hasret
bir çay demledim sessizliğime kaşığı tezene
bir çay demledim dostlarıma bardağında nağme.
Küskünüm güne güneşe
Keder sardı yoktur neşe
Hasredim dosta kardeşe
Kavuşturun tezden beni
Yaprak olup hep savruldum
Har ateşler de kavruldum
Çingenem..
Ağustos sıcağının cesur yosması
Çingenem zilli tefim cümbüşüm
Zemheri soğugunda ısınışım
Kanı delim ruhu kırmızım
Raksedenim özgür gülüşlüm
Yazı yazarım yazı
Daglarda kar üstüne
Ben nasıl aglamayım
Yar girmiyor düşüme
Dagların karıyım ben
Yüreğin sırrıyım ben
Bir çay demle yorgunluğuma
cam şeffaflığında sevgin
sohbetinde dem olsun...
Bir çay demle özleyişime
başım göğsünde dursun
Hani aramızda sır kalacaktı
Hani kederleri son bulacaktı
Hani dokununca hep gülecekti
Umudu özledim kalbimde doktor
Mestiyim udunun akan teline
Gülü Gullizar makamı hüzzam
Alazı ruhumun derinliğinde
Gündüze aşina gecene revan
Artar rehavetim dökülür name
Niçin aramazsın niçin sormazsın
Yoksa başında bin derdin mi var
Özünde sözünde dostluk akardı
Söyle Yüreğinde kor közün mü var
Bir gerçeği gördüm sanki düş gibi
Kiraz çiçeği dalında kurumuş
Kavurmuş güneş tüm gölgeleri
Ayak izlerinin eridiği kaldırımlarda
Musa’da asa tavlada zar
Sesin çok mutlu geldi bana yar
Oysa
Seni üzgün gördükçe
Bin kederler saplanır
Kalbimin derinine
Titreyen sesin ağlar
Gülmek istediğim an
Beyazlar gri olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!