Elveda şehrimin öksüz sokakları
Karşı balkon ve köşedeki ıhlamur
Yıldızsız gökyüzü yürek kesiği ay
Denizi yitik martılar
Elveda.....
Eylül Zamanıydı ..
sokaklar sepya telaşında
Özlemin menevişlenirken ruhumda
Demir vagonlar taşırdı günümü
Mutluluk çocukluğumda tutsaktı
Eylül zamanında.....
Falcı
Sarı yemeninde güllerin vardı
Sayıpta bitmeyen hünerin vardı
Belkide gaipten gelenin vardı
O an muammaydın sanki sen falcı
Söyle sevgili söyle sen şimdi neredesin
Giden gelmez diyorlar buna inanmak çok zor
Dokundum anılara döküldü göz yaşlarım
Baharlar kışlar geçti inanki kalbimdesin
Belki esen rüzgarda yada doğan güneşte
Girdap
Bazen bir dalga gelir
alır götürür beni
yaşamın girdabına
suskun renkler konuşur
Çığlıklarla karşımda
Yıllar oldu görmeyeli
Söyle neler yapiyorsun
Elleri çicek bahcesi
Gözleri ilkbahar çocuk...
Aradım telin kapalı
Kalbimde izi kaldı
Bana bakan gözlerin
Gizimde özü kaldı
Bana bakan gözlerin
Petegimde bal gibi
Seni üzgün gördükçe
Bin kederler saplanır
Kalbimin derinine
Titreyen sesin ağlar
Gülmek istediğim an
Beyazlar gri olur
Uzakdur yaklasma bana
Gözlerimi aldın benden
Yalan bürümüş özünü
Sözlerimi çaldın benden
Kokusu sinmiş üstüne
Gülüşün Sarmalardı.../Handan Okan'ın anısına.../
Yine sonbahar geldi yine düşlerim sepya
Duygularda inişler yoklar beni bu ara
Ruhuma yağan yağmur ıslatıyor yarını
Bilinmez ağrılarım terk etmez sol yanımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!