Sessizce uykuya dalar mı bilmem
Yalnız korkar mı kaldırımlar
Bütün çıplaklığıyla akarken zaman
Yanına dost arar mı kaldırımlar
Sanmayın ki uyuyorum
Kan düştü karın üstüne
Çığlık atar sabahlarım
Can yanar harın üstünde
Sanmayın ki gülüyorum
Dışarıda Kar
Gönlüm diyar diyar
Hasretin dolaşıyor
Damarlarımda
Çiçek açmaz ömrüm
Zemheri
Yine her şey hüzünlü
Gri bulutlar geçtı
kalbimin üzerinden
Göz yaşı yorgunuyum
Karanlık pencerede
Ne sızan bir ışık
Zamansız bu gidişler zamansız gelir bana
Hatırlatır maziyi dökülür sayfa sayfa
Toplarken kederleri vakit yetmiyor güne
Durdurup da dünyayı inesim geldi yine.
Ne acelen var ölüm bekle de uyanayım
Sen şarkının namesi gönül dalıma kondun
Sen günümün ağması rüyalarımda sonsuz
Sen bitmeyen umudum hayalim şiarımsın
Sen inancım varlığım özlemim diyarımsın
Sen şarkının namesi gönül dalıma kondun
Sen günümün ağması rüyalarımda sonsuz
Sen bitmeyen umudum hayalim şiarımsın
Sen inancım varlığım özlemim diyarımsın
İsyandadır bu gönül feryadı sessiz kaldı
Özleyip bekledi bu gün saatler sensiz kaldı
Dökülen her yaprakta hissetti sonbaharı
Yasa büründü yine şarkılar öksüz kaldı
Şu kalbimi bir görseniz
İçinde ne acılar var
Her yıla ayrılan yerde
Bitmeyen ne sancılar var
Yaşanıpra tükenmişlik
Bitmeyecek gibi sanmış
Mor sabahlara Uyandık
Salkım söğüt acılarla
Güneş güne sancıyorken
Toprak haykırıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!