Çocukluğumdan bana bir tek anılar kaldı
Boş kalan o bahçenin binbir çiçeği vardi
Üşüyünce örterdi annemin ılık sesi
Yesertirdi her yeri bahar olan nefesi
Bulutlara çizerdim mutluluk resimleri
Ruhuma keyif katan
Ne varsa seviyorum
Yıkıntılar üstünde
Kahvemi içiyorum
Kafamdaki bandana
Eşlik ediyor bana
Uğrun uğrun yürüyorum
Toprak yorgun insan sürgün
Kahrolarak görüyorum
Sevgi bitmiş renkler ölgün
Uğrun uğrun ağlıyorum
Aşkın ruhunda esen bir sonbahar rüzgârı
Dokunmadan sevmeye döküldü umutları
Yağan Yağmur la hemen silinmeye başladı kulağımda gitmeyen kemanın nağmeleri
sevgilim sen gönlümde neşesin
sevgilim kulaklarımda sesin
Umutsuz gelir bana umutsuz o bakışlar
Nerde bir yoksul görsem yüreğime kar işler
Sevgiyle yaklaşır alırım kucağıma
Üşüyen ellerini sararım sıcağıma
Özledim gülüşünü güne duran bakışlım
Düşüme konuk ettim geçmişteki her anı
Ateşten gömlek oldu gecelerim gündüzüm
Anladımki insanın böyle yanarmış canı
Tenimde kazılısın yaşıyorsun benimle
Umudu yudum, yudum yüreğime ekerken
Kor bulutlar düşüyor üşüyen düşlerime
Uyumuş bütün şehir, sessiz dolaşır ruhum
Hüzzam bir şarkı olan sonbaharı dinlerken
Tükenmiş bütün renkler her taraf sarı sepya
Usulca....
Her anahtar sesinin arkasında yüreğim
Usulca uyanır ayak sesi beklerim.
Yastığa baş koyup gülümserim geceye
İki kişilik sevgim bölünmezki ikiye
Kollarım yastık olsun
Uyu bebeğim ninni
Düşen fırça üstünde
Evrenin yedi rengi
Uyan yavrucuğum uyan
Keşke bir çocuk olsam
Uyansam bayram sabahına
Annem babam kardeşlerim
Sobanın yaz sıcağı
Yatağımda unuttuğum
Yastığımda uyuttugum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!