Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

BÖYLE DÜNYAYA

Her gün soruyorum ben bu soruyu
Kim getirdi beni böyle dünyaya
Söyleyen çıkmadı bana doğruyu
Niye getirdiler böyle dünyaya

BU CANIMDAN USANDIM

Bu ülkenin bu milletin derdini
Yaza yaza bu canımdan usandım
Sömürtme kimseye deyip kendini
Kıza kıza bu canımdan usandım.

BU FELEĞİN BENLE NEDİR DAVASI

Bu feleğin benle nedir davası
Elime geçerse bunu soracam
Yaptığından eksik nede fazlası
Ben de aynısını ona yapacam

BU GÜN DÜNDEN DAHA GÜZEL GÖRÜNÜN


Karşımda gelişin nefesim keser
Başımda sevdanın yelleri eser
Kimsede bulunmaz sendeki cevher

BU GÜN YİNE DÜŞÜMDEYDİ

Gönlümün tomurcuk gülü
Bu gün yine düşümdeydi
Saçılmış sarı kakülü
Yatmış başı döşümdeydi

BİZE DÜŞER

Ölüm bize düşer
Zulüm hep bize
Yakılırız atılır da köze

BİZDE

Sanadır ilk sözüm,sana ikrarım
Değişmez bilesin, daha kararım
Kaçıncı söylemem, kaçtır tekrarım
Ser verilir sözden dönülmez bizde

BİTİR ARTIK

Yetir artık bitir artık
Şu vicdansız sömürünü
İnsanımın kim getirir
Boşa geçen ömürünü

BİZ

BİTTİ DİZİMİZİN MECALİ FERİ
EĞİLDİ BAŞIMIZ GİDERİZ GERİ

BİZİM OZANLAR

Sevgi çeşmesinden alıp dolarlar
Çorak yüreklere döker sularlar
Gönülleri birbirine ularlar