Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

yoruldum bedenen fikren
kız gönlünü edem derken
bazen gülsün bazen diken
sana nasıl yaranayım
dede öyle davranayım.

Gönül çok sevmese düşmez sevdaya
Heves etmez tatlı canın yormaya
Bütün çaylar ulaşamaz deryaya
Seller gibi coşar çağlamaz sanma

Sen Türkmen kızısın bunu bilirim

BULAMIYORUM

Neredesin kara gözlü ceyranım
Kokusu burnumda tüten reyhanım
Tahammül etmeye yetmez dermanım

BULUNMAZ

Sarılma kötünün kirli ipine
Dolanır boynuna çözen bulunmaz
Düşersin de her pisliğin içine
Elini uzatıp çeken bulunmaz

BU MEMLEKET BİZİM

Bu memleket bizim bizim
Nedir bak ondaki isim
Sakın ha olmasın gözün
Olan gözü çıkartırız

NE ZAMAN

Sır olmaz giz olmaz size erenler
Bu milletin kurtuluşu ne zaman
Müşkülde kalana yardım edenler
Bu milletin kurtuluşu ne zaman

BULDUM

Arzuladım yari vardım bahçeye
Güller durmuş türlü çiçek açmaya
Fazla üzülmedim gecikti diye
Çünkü yanağını al gülde buldum

BÜLBÜL-4

ne ararsın bülbül çölde sahrada
kalmışsın açıkta sarı sıcakta
görünmezsin bir kaç yıldır baharda
senin yerin bahçe bağlardır bülbül

BÜLBÜL'e

Bülbül figan eder kalkmış şafakta
Yatamamış yar olmadan yatakta
Getirsek eşini bulup tutsak da
Kalbi küçük aşkı büyük bülbüle.

BÖYLE BİR GÜZELİN DERDİ İÇİMDE

Güz gelmiş yayladan iner aşağı
Saçları andırır sarı başağı
Kıskanırım belindeki kuşağı
Böyle bir güzelin derdi içimde