Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

DİNEK DAĞI

Dinek dağı derler bir uzun yayla
Kız seni seveli başımda gayle
İnsan sevenine yapar mı böyle
Bıktım güzel bıktım senin nazından

DİNLE GENCİM

dinle gencim birkaç öğüt vereyim
kendinden çok toplumunu önemse
halktan ayrı uzak durma göreyim
kendinden çok sen halkını önemse

DİNLEMEDİN

Gönül cahil kapısına
Vurma dedim dinlemedin
Varıp onun sırasına
Durma dedim dinlemedin

DEDİLER

İnsanca yaşama kavuşak dedik
Nasıl bir şeydir ki tanışak dedik
Kenardan köşeden yanaşak dedik
Olmayacak hayal kurma dediler

DARILMA GÖNÜL

Bilirim inatsın bakmazsın söze
Açık seçik işte görünür göze
Bu kız seni yakar çevirir köze
Gül diye dikene sarılma gönül

DAYANMAZ

Ey sevdiğim beni sanma demirden
Bu cefaya taş olsa da dayanmaz
Şu ömrüme sen oldun ya değirmen
Bütün ömrüm yüz yaş olsa dayanmaz

DEĞİL DOSTUM ÖYLE DEĞİL

Sen bana bilmezsin deme
Ben de çok çekmişim aşktan
Aldı aklım etti seme
Bu işte gülmedim baştan

DELİ MİYİM

Akıllı olandan uzak dururum
Deli miyim delilerle olurum
Her delide bir velilik bulurum
Eksiğim GEDİĞİM ÇOĞUMUŞ benim

DEMEDİM Mİ

Bu kafayla memleketi
Batırırsın demedim mi
Yoksulluğu sefaleti
Artırırsın demedim mi

Teklifime hayır dedin
Hayret ettin gülümsedin
Sen beni çok küçümsedin
Canın sağ olsun güzelim

Ne yapayım gönül işte