Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

BANA MI DÜŞTÜ

Eşinden ayrılmış, bülbül figanı
Eyvah şimdi bana, bana mı düştü
Bayguşun virane olan mekanı
Eyvah şimdi. bana, bana mı düştü

BANA NE

seher vakti güneş doğmuş ışıyor
yüreğime karlar yağmış üşüyor
bu gün yine bana hasret düşüyor
bahar gelmiş güller bitmiş bana ne

BAŞIMIZDA

Bu millet görmedi böyle eziyet
Cahilin elinden gelmez meziyet
Arapı perişan eden zihniyet
Tam on yedi yıldır VAR başımızda

BAŞINA GELEN, BENDEN BİLMESİN

Benden selam söylen gözü elaya
Gündüzleri bürünürüm cefaya
Geceleri yatmıyorum rüyaya
Kabul etmem düşlerime gelmesin

Güneş olabildiğince yakıyordu
Kızgındı topraklar
öfkeliydi.
Rahatsızdı
aylardır üstünde geziyordu
bilmediği tanımadığı ayaklar

Başın dara düşsün hele
Dost bildiğin benzer ele
Beklersin ki çıkıp gele
Yanında olan bulunmaz

Sanırsın ki düştüm çöle

Yaralı yüreğe bayram gelirmi
Bu günlerde anılılırlar şehitler
Yurtsever katili bunu bilirmi
Bayram günlerini zehir ettiler

Sorulunca hainlere sorgusu

BELLEME

Niye yüzün gülmez ey nazlı suna
Yürekten gönülden bağlıyım sana
Boşa kuşku duyma sen benden yana
Bu aşkım azalır biter belleme

Dur yüreğine cesaret,öfkene öfke yükle.

Zamanına zaman,umuduna umut ekle.

Zafer koşulları oluşmadı daha,bekle.

BEKLE

Sağlam kilitler vursan da
Birde kamara kursan da
Onca nöbetci tutsan da