Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

ALEVİLİK AKIL İLE DOĞMUŞTUR

Bilinenden binlerce yıl evveli
Alevilik akıl ile doğmuştur
İnsanı sevmektir özü temeli
İnsanlığa ışık güneş olmuştur

AKILDA ARA

Hizmet edeceksen akla hizmet et
Verdiğin emekler boştur efendim
Düş aklın yoluna orda devam et
İstersen beyhude koştur efedim

AKLINI ÇELEMEDİM

Gezdim tozdum onca kızla
Karşılaştım türlü nazla
Senin ki çok pek çok fazla
Buna anlam veremedim

ALAMADIM GÖZÜMÜ

Bir güzel geliyor tepe yukarı
Gül sinesi tere batmış ıslanmış
Turunçların belli olmuş uçları
Gömleğini yırtar gibi fırlamış

ALÇAKLAR

HİÇ KALMASIN YURDU SEVER
KOLAY YETİŞMEYEN DEĞER
YOKSA HAYALİNİZ SÖNER
VURUN ÖLDÜRÜN ALÇAKLAR

AKILSIZ BAŞ DERTTEN KURTULMAZ İMİŞ

Bu nasıl felsefe nasıl siyaset
Ne saygınlık kaldı ne de şahsiyet
Aklı başımıza almazsak şayet
Akılsız baş dertten kurtulmaz imiş

Dertlinin halinden anlar mı dertsiz
Sanma merhem bulur sürer efendim
Konuşur dururlar hep yerli yersiz
Kimisi içinden güler efendim

Ak dediğin sonra çıkıyor ala

1 MAYIS

Emektir dünyayı kuran
Bütün insanı doyuran

Bu ne yaman bir çelişki

Erenler kapıyı açın
Verin hakkın dolusunu
ÖNÜME IŞIKLAR SAÇIN
Bulam yolun doğrusunu

Pişirin çiğce yanımı

AÇTIR

Kim garanti görür istikbalini
Bu yoksulluk kırar halkın belini
Sorsan varıp yüz kişinin halini
Onu toktur ama doksanı açtır