Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Genel adı babadır
baba
Özel adı
Ahmet,Mehnet, Ali, Veli olsada
İri yarı ufak tefek farketmez.
Eşine dayanaktır

AFFETMEM KENDİMİ ÖLENE KDAR

Yeni geldi pınar başına yeni
Yalağın içinde parlar gül teni
Yay gibi kaşları üstünde beni

HOŞTUR DEĞİL Mİ

Elbetteki hoştur gelmek cihana
Sahip olup erdemlere irfana
Hizmetler ederek cümle insana
Gidebilmek daha hoştur değil mi

İKRAMIN YOK MUDUR

Bu nasıl usuldür bu nasıl gayda
Gelirim yanına haftada ayda
Kuru kuru sohbet neyime fayda
Değişen bir şey yok bildiğim gibi

İKRARIM İNANCIM BİLİME BENİM

Yırtıp attım gözümdeki perdeyi
Geçip gittim engelleri kerteyi
Ne hoca tanırım ne de dedeyi
İkrarım inancım bilime benim

karşıma geçip de bakma uzaktan
aşkının farkı yok inan kezzaptan
kurtar beni canım alan azaptan
inat etme artık ben de güleyim
verdiğin sözünde dur be meleğim

İNSANI GÖRDÜM

Gezdim alemi bir süre
Rastladım binlerce türe
Tüm canlılar olmuş sıra
Başında insanı gördüm

Memleketimin halkı
Haksızı bilir haklı
Bir şeye ermez aklı
Epeyce çenesi var

Hayalleri umudu

İNSANIN HASI

Nasıl mı bilinir insanın hası
Ettiği lafından sözünden bilin
Ne ırkı önemli ne kafa tası
Sevgiyle baktığı gözünden bilin

HACI BEKTAŞ VELİ / Sözleri /
Ara,bul.
Kadınları okutunuz.
İncinsen de, incitme.
Murada ermek sabır iledir.
Doğruluk dostluk kapısıdır.