Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

GÜLÜM

deme sabahın köründe
işin ne evim önünde
sade sen varsın gönlümde

GÜLÜM

Gönlümün sesini getirdim dile
Dedim ki sevdiğim bunları bile
Dokunmadım nokta ile virgüle
Sana duygularım böyledir gülüm

GÖTÜR BENİ

Seher yeli nazlı yara
At üstüne götür beni
Dönmüşüm kuru yaprağa
Gat önüne götür beni

GÖZLERİN CEYLANDIR
BAKIŞIN CEYLAN

Hangi gün gördüysem o günüm bayram
Kim görürse seni oluyor hayran
Gözlerin ceylandır bakışın ceylan

GÖNÜL VAZ GEÇER Mİ

Ey yavru ceylanım gönlüm dilberi
Ben seni canımdan tuttum ileri
Yalan söyleyenin kopsun dilleri
Niye yüzün yerden kalkmaz sevdiğim

GÖRÜNCE

Güzel seni o düğünde görünce
Yüreğimi ateş sardı sönmüyo
Göz göze gelip de bana gülünce
İçerimi sızı aldı dinmiyo

GÖSTERDİ

NİCE EVLİYALAR NİCE VELİLER
İHSANLIĞA İRFAN VERDİ DERS VERDİ
DÜŞÜN PEŞİMİZE GELİN DEDİLER

Ben dünyaya gelen güler sanırdım
GELEN çok ya GÜLENİ pek görmedim
Herkes birbirini sever sanırdım
DÖVEN çok ya SEVENİ pek görmedim

İnsanlık dediğin ulu bir dava

GÜNEŞ BİZDEN YÜZ ÇEVİRDİ

Güneş bizden yüz çevirdi
Anlaşıldı o da bizi sevmiyor
Geceler uzadı gündüz kısaldı
Geç vakti doğuyor erken batıyor

Merhaba toprak
merhaba yurdum toprağı
günaydın.

Hava soğuk hava sisli
birazdan sökecek şafak