Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

GİTMİYO Kİ

Ne arsız şu emperyalist
Kovuyom ya gitmiyo ki
Bu gün gider yarın gier
Eviyom ya gitmiyo ki

Yol mudur

Gittiğin yol yol mudur
Sevgiye varmayınca

Gel hele gel gel beri

GİTME DEDİLER GİTTİM

Aşk yoluna gitme dediler gittim
Bittim be dostlarım inanın bittim
Neredeyim şimdi kayboldum yittim
Diyenin de varmış elbet bildiği

GİTTİN GİDELİ

Sandım ki günlerim yazdı bahardı
Umutlarım söndü düşüm karardı
Çok sürmedi tüm saçlarım ağardı
Sevdiğim hanemden gittin gideli

GÖNÜL-5

Gönül ne uğraşın ileri geri
Sönmüş gözlerinin mecali feri
Sana kalacaksa bir mezar yeri
Nedir bu telaşın tasan ey gönül

GÖNÜL-8

Dur artık dur bir kararda
Daldan dala uçma gönül
Bülbül müsün ilkbaharda
O gül bu gül seçme gönül.

GÖNÜL-9

Bir zamanlar yükseklerde gezerdin
Şimdi enginlere indin mi gönül
Fırtınalar gibi eser tozardın

GÖNÜL

Yine bir güzele verdin ya meyil
Merak etmen kimdir nedir ne değil
Güldüğüm olmadı hep oldum sefil
Bıktırdın canımdan sen beni gönül

Hepimiz mihmanız şurda
Dünya denilen bu handa
Varmı yatmaz musallada
Gönül kırmak niye canlar

Sevmek varken itmek niye

GÖNÜLLERE SEVGİ İLE GİRİLİR

Sanma ki hünerdir yada meziyet
Ne aklına getir ne de sözün net
İnsanım diyenler etmez eziyet
Gönüllere sevgi ile girilir