Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

BELLEME

Niye yüzün gülmez ey nazlı suna
Yürekten gönülden bağlıyım sana
Boşa kuşku duyma sen benden yana
Bu aşkım azalır biter belleme

Dur yüreğine cesaret,öfkene öfke yükle.

Zamanına zaman,umuduna umut ekle.

Zafer koşulları oluşmadı daha,bekle.

KORKAR OLDUM

Çekinmem ya insan eti yiyenden
Aslan kaplan neticede hayvandır
Korkar oldum müslümanım diyenden
Bu nasıl din insanlığa düşmandır

KOR MU

Yare fistan aldım, beli de ince
Kırmızı desenli, kumaşı kutmu
Dal gibi bedene, uysun giyince
Kimi keklik desin, kimide kumru

İnsanımı tüm ömrünce
Barış içinde gönlünce
Baskıdan uzak özgürce
Yaşatmayanlar kimlerdir

Düşünüp kafa yordun mu

Akılın yolundan çıkıp sapanlar
Ya çamura batar ya da toz yutar
Yaz gününde gölgelerde yatanlar
Kış gününde ayaz yerler buz yutar

Emek vermediğin aşa sulanma

Kuşlar bile yuvasını bozdurmaz
Yurdumuz yuvamız bozdurmayalım
Bizden gelenlerin kimliklerine
Stateless diye yazdırmayalım

Öyle bir vatan ki yoktur bir eşi

Selam söylen oğlu ile kızına
İyi baksın Mahsuninin sazına
Özlemiştir öper koyar dizine
Belki bir gün gelir çalar Mahsuni

Beden kalır ruhlar durmaz toprakta

LAZIMMIŞ

Varıp bir bilgenin kapısın çaldım
Ülke dertlerini oturdum saydım
Çaresini sordum fikrini aldım
İnsanlara önce VİCDAN lazımmış

MEĞER

Bir millet ret eder akılı usu
Çok acı bedeller ödermiş meğer
Kendi koyun olur nesiller kuzu
El geçer başına güdermiş meğer