Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

GÖNÜL NE İSTERSİN BENDEN

gönül ne istersin benden
sen sevdin ben sevmedim mi
nektar toplarken her gülden
gel dedin ben gelmedim mi

GÖNÜL SENİ

Gönül seni dağdan dağa süreyim
Bakıp bakıp hallerini göreyim
Bilmezden geleyim sırtım döneyim
Çekebilir misin çektiklerimi

GÖNÜL SENİ HAP(i)S EDEYİM

gönül seni zapt edeyim
özgürlüğün gasp edeyim

GÖNÜL SESİMİ

Oturdum dinledim gönül sesimi
Bahar seli gibi coşmak istiyor
Kucaklamak ister bütün kesimi
Yürekten yüreğe koşmak istiyor

GÖNÜL GEL GİTME GURBETE

Gönül gel gitme gurbete
Yolun sarpa sarar gönül
Dayanamazsın hasrete
Gözün yari arar gönül

Erenler yurdunun güneşi söndü
Yurda böyle yıldız gelir mi bilmem
Her yıldız bir miktar aydınlatır ya
Mahsuni ışığı verir mi bilmem

Türküleri yüreklere ekildi

Bu yolda pek çoktur çile
Bu gerçeği bile bile
Arayı açan nefs ile
Gelsin peşimizle gelsin

Biz bakmayız ırka kana

GELİR

Gönül yükseklerde durma
Yükseklere karlar gelir
Mazlum hakkına el vurma
Ak alnına arlar gelir.

GELİRİM

Mecburum sevgili böyle yapmaya
Gönlümün sesine kulak veririm
Dönsem daldan düşen kuru yaprağa
Rüzgarın üstüne biner gelirim

GEL GEL

Kırdın işte kanadımı dalımı
Gören var mı senin gibi zalımı
Görmek ister isen eğer halımı
Yerlerde sürünen gönüm gön gel gel