Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

O GÖZLERİN HER GÜN GİRER DÜŞÜME

ceylan bakışına kurban olduğum
her gün girer o gözlerin düşüme
benim senden budur sade umduğum
başını koyup da yatsan döşüme

NEYİMİŞ GÜLÜM

Halay başı çeker haydah diyerek
Gözümde küçüktü büyümüş gülüm
Bazen eğilerek bazen çökerek
Ben böyle bilmezdim neyimiş gülüm

NE SEVGİ KALMIŞ


Gülün çevresini sarmış dikenler
Ne kokusu kalmış ne rengi kalmış
Terk etmişler dallarında ötenler

NE YARAR

Gönüllerde yer etmeyen insanın
Dini olsa soyu olsa ne yarar

Şu dağların engini var burcu var
Yağmuru var boranı var kırcı var
Her güzelin sevdiğine borcu var
Sende borcun ödesene sevdiğim

Giyinmiş üstüne al yeşil sarı

OLSAYDIN

Sözüm yok şaheser güzelliğine
Avşar güzelinin özelliğine
Dağdaki marala benzerliğine
Biraz da sözünün eri olsaydın

YARİN BANA İZİNİ

Çayır ektim biçmedim
Seni boşa seçmedim
Bana geçti demişler
Kız ben senden geçmedim

YAZ GÜZEL

Sensin beni cilvelerle cezbeden
Sonrasında hayatından bezdiren
Deli edip divanece gezdiren
Bu hayattan almaz oldum haz güzel

VARIM BEN

Çekemez mi sandın dilber kahrımı
Ben yoluna koydum olan varımı
Göze aldım zararımı karımı
Aşk yoluna ölümüne varım ben

VAR MIDIR Kİ GÜZEL SENİN ÜSTÜNE

Güneş vurmuş parlar o siyah saçı
Gönlümün sahibi başımın tacı
Mevlam çektirmesin sana hiç acı
Boynuma yazılsın vebalin güzel