Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

SEVERDİN BENİ

Nasıl sevdiğimi bilebilseydin
Alevli gömleği giyebilseydin
Açıp yüreğimi girebilseydin

Böyledir bu işin başı ezeli
Seni sevmeyeni sevme ey gönül
Olsa da dünyanın eşsiz güzeli
Öylesine boyun eğme ey gönül

Hatırına koyma adını anma

SEVMESİN ....(Çook eskilerden)

Alta yeşil giymiş üstüne alı
Görenler zanneder onu gül dalı
Bilmezler sevenin nasıldır halı
Aman kimse böylesini sevmesin

Sevmeyeceğim.
yurdu, insanı, çiçeği,böceği,doğayı, iyiyi, güzeli,
sevilecek ne varsa.
sevmeyeceğim.
Sevip de üzülmeyeceğim göz yaşı dökmeyeceğim.
Özlem acısı, hasret acısı sevda acısı çekmeyeceğim

SEVDİĞİM-4

bülbülün feryadı güle
benim ki sana sevdiğim
iki gözüm oldu lüle
bakmazsın bana sevdiğim

ÖNEMSEMEN

Ben senin aşkınla oldum divane
Niye beni önemsemen sevdiğim
Gönlüm gülşen idi şimdi virane
Niye beni önemsemen sevdiğim

SEVDİĞİM- 9

Hatadan kaçarım bilmem hileyi
Bundandır ki hep ben çektim çileyi
Birde sen vurursan bana silleyi
Bu da senin vicdanına sevdiğim

GELMİYORSUN

Ah bir bilsen seni nasıl özlerim
Bu duyguyu anlatamaz sözlerim
Gittiğin o yola bakar gözlerim
Bakarım ya gelmiyorsun sevdiğim

SEVDİĞİM SENİN

Ben senin aşkınla yandım tutuştum
Hiç mi insafın yok sevdiğim senin
Aşka susuz kaldım soldum buruştum
Hiç mi insafın yok sevdiğim senin

Bir cerene gönül verdim bağlandım
Zincirden betermiş sevdanın bağı
Ava gider iken kendim avlandım
Yırtıp atamadım ben böyle ağı

Başına gelmeyen kolay sanıyor