Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

GEL GEL GEL

Sen gideli dünyam döndü kabire
Ekmeğim ağuya suyum zehire
Gözüm yolda bakıyorum habire

GEL GİDELİM

bu işin kalmadı başka çözümü
sen yemezsen bende yemem sözümü
ver elini gel sevdiğim gidelim
gel gidelim, gel gidelim

GEL HELE BERİ

Çok özledim canım gel hele beri
Baka baka bitti gözümün feri
Gözüme almışım hayırı şeri
Niye gelmen kız kurbanlar olduğum

GELİR

Gönül yükseklerde durma
Yükseklere karlar gelir
Mazlum hakkına el vurma
Ak alnına arlar gelir.

GELİRİM

Mecburum sevgili böyle yapmaya
Gönlümün sesine kulak veririm
Dönsem daldan düşen kuru yaprağa
Rüzgarın üstüne biner gelirim

Bu yolda pek çoktur çile
Bu gerçeği bile bile
Arayı açan nefs ile
Gelsin peşimizle gelsin

Biz bakmayız ırka kana

GETİR

Seher yeli yardan beri esersen
Boşça gelme kokusunu dol getir
Unutma ha n'olur hakkı seversen

GİTME DEDİLER GİTTİM

Aşk yoluna gitme dediler gittim
Bittim be dostlarım inanın bittim
Neredeyim şimdi kayboldum yittim
Diyenin de varmış elbet bildiği

GİTTİN GİDELİ

Sandım ki günlerim yazdı bahardı
Umutlarım söndü düşüm karardı
Çok sürmedi tüm saçlarım ağardı
Sevdiğim hanemden gittin gideli

GÖNÜL

Yine bir güzele verdin ya meyil
Merak etmen kimdir nedir ne değil
Güldüğüm olmadı hep oldum sefil
Bıktırdın canımdan sen beni gönül