Dalgalan ey Karadeniz,
Mavi mavi dalgalan.
Selam duracak;
İngiliz,Fransız,İtalyan,Yunan...
Mavi Gözlü Dev'dir ufuktan doğan.
Ya İstiklal Ya Ölüm! yakışır Türk'e.
Ara sıra hatırla beni
Gün geceye vurduğunda.
Ve yağmur toprağa kavuştuğunda
Beni hatırla!
Beni hatırla,
Yeniden güneş doğduğunda!
Ankara'ya kar gelir.
Salınarak yar gelir.
İki oda bir salon.
Şadiyeye dar gelir.
Oyna Şadiye oyna.
İçimi üç şey ısıtırdı benim.
Çay,şiir ve sen.
Sen gittin!
Soğudu çay,
Soğudu şiir,
Soğudu bu şehir...
Şehrin bütün ışıkları söndü.
Daracık ömrün sokaklarında.
Gölgesi kaybolmuş beşer.
Çığlık çığlığa omuzlarımda.
Şimdi hangi dağda yankı bulur sesim.
Herkesin gittiği yoldan gidersen herkesin vardığı yere varırsın.
Gidilmeyen yollar görülmeyen yerler var.
Kaldır başını bak göğe,
On seksilyon yıldız,genişleyen evren...
Gizli bir özne gibi saklarım SENi.
Her dizemin başında SEN.
Her noktadan sonra yine SEN.
Gözlerimde SEN.
Avuçlarımda SEN.
Yüreğimde SEN.
Ben seni nasıl sevmem?
Kulaklarımda sesin,
Dudaklarımda nefesin kaldı.
Avuçlarımda sıcaklığın,
Aklımda SEN kaldı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!