Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Yasemin çiçeği ellerin,
Alınyazım sen kokar.
Sevmenin en yücesi gözlerin.
Ellerim ellerinde bahar.
Mevsimler eksilsin gölgemizde.
İncinmesin tek bir günün.

Her çocuk bir bahar,her bahar bir umuttur.

Sen kanadı kırık ürkek kuş.
Uçmayı özler gibisin.
Kuş kafesinde yol gözler gibisin.
Susturulmuş dilin anlatmayı bekler gibisin.
Anlayan olur elbet senide.
Uzak değil belki yüreğinde.

Uyku, bilginin demlenme sürecidir.

Hadi git bakalım!
Bir çocuğu avuttun farz et,
Yada uyuttun gecelerinde.
Dilim dönmüyor artık adına.
Yüreğimin sessizliğine,
Gömülmüş çığlıklarım.

Erik dalından erik,
Elma dalından elma alırdık bayım.
Şüphesiz çocuktuk.
Bir ağaç gövdesi kadar serpildik,
Vakit ustaca gönül alma vaktidir...

Vakit yine akşamda.
Komşu evlerin kapandı perdeleri bir bir.
Duvardaki gölgeler ışığa esir.
Hüzünlü şarkılar kalbe müessir.

Vakit yine akşamda.

Sen yazarsın el siler gönül.
Düşe kalka yaşamışsın bir ömür.
Taşıması zor geliyor bedene.
Var git benden var git ömür.

Kalem kırık yazamıyor yazımı.

Yağmurum ol,aklıma düş.
Aşkından sırılsıklam olayım.

Yağmurun toprağa düşmek gibi bir telaşı vardı,
Buhar olacağını bile bile.