Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Göğsümde taşırım ay ve yıldızı.
Şerefli bayrağım kandan kırmızı.
Yol açın geliyor Türk'ün yıldızı.
İnlesin sokaklar duysun şu dünya.
Şampiyonluk yakışır bizim çocuklara.

DOĞUMDAN ÖLÜME KADAR SÜRECEK BU YOLCULUĞUMUZDA, SEVGİ VE SAYGI İKRAMIMIZDIR LOYA...

Bütün ara yolların ana yola varmak gibi bir derdi vardır.
Benim de sana...

Baş köşesindeyim gönlümün.
Üstümde masmavi gökyüzü.
Üstümde masmavi deniz.
Uçsuz bucaksız bir evrende kimsesiz.
Kendim kendime konuk olmuşum.
Bu çağ bana uzak.

Rojem;
Yurdum oldun,
Sınırları olmayan...

Yine gece sabaha yol veriyordu,
Yüreğim ateşinde eriyordu.
Belki de ilk defa bir adam,

Denize bak ışıl ışıl sevgilim!
Herkes yakamoz der geçer,
Ben yüzündür derim...

Yaşlı bir insan öldüğünde bir insan ölmez,
Kültür ölür,
Sanat ölür,
Edebiyat ölür,
Bilgi ölür,
Yüzyıl ölür.

Bir iz bıraktın ömrüme,çıkmaz sokak misali.
Yüreğimde saklı durur o günün her hayali.
Takvimlerden düşse de yapraklar birer birer,
Zamanın ötesinde yaşar o güzel günler.

Ne bir söz silebilir ne bir mesafe soğutur,

Oysa ben saatlerin zamanı gösterdiğini sanırdım.
Seni tanıdığımdan beri seni gösterdiğini öğrettin bana...