Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Yanakların elma al al.
Ne para isterim ne mal.
Bir kere gülüver bana.
Gamzene düşeyim ey yar.

Yolum düşer Tercan'a.

Sensizliğin kaçıcı günündeyim,bilmiyorum sevdam...
Gün,hafta,ay hatta yıl geçti...
Sonbahar,kış,ilkbahar derken yaz da geldi...
Ağustos'un yirmi beşiydi,sabahın da beşiydi.
Zaman durmuştu seninle,kalbim yanında nasıl da neşeliydi.

İzansız,sevgisiz bir çağa düştük.
Yüreğimiz gülmez artık...

Beraber uyuduk dün gece.
Bana uyanmadın biliyordum!

Sevin azizim!
Yeşili,
Maviyi
Ve arasındaki her şeyi.
Unutmayın kendinizi de.
Belki bir çocuk sevinir içinizde.

Seviyorum ben seni.
Nerdesin oynak deli.
Gönlüm yine kırılmış.
Adım olmuş serseri.

Ankara'da kar beyaz.

Bitkilerin insana şifa olacağını bilirdim de,
İnsanın insana olabileceğini senden öğrendim...

Yüreklerinde şiir taşıyan insanlardan korkma.Onlar acınarını şiire,mutluluklarını sana bırakır.

Gün uyanır sana uyanırım.
Odamın ışığı sensin.
Elini ver sevdalar değsin,
Gül kokulu sevdiğimsin.

Şiir gülüm,

İnce giyimlidir benim şiirlerim.
Nerede bir yoksul görseler üşürler.