Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Tuana yandı ateş.
Sanma ki doğan Güneş.
Tutuşmuş saçların,
Savruluyor rüzgarda.
Erbil'de yangın var diyorlar,
Ölümle eş...

Serhat dağlar gibi dumandır başım.
Kendimle kavga etsem bitmez savaşım.
Örselense yüreğim,ağrısa başım.
Ölsemde bitmez bendeki aşkın.

Mapusları mesken tutmuşum ondan.

Eskimiş bir radyonun,
Eskimemiş türküleriydi sana olan sevgim...

Gittin cümle bitti.
Aşk üç harf ,üç nokta.
Sonsuz kere özlemek seni...
Her 86 400 saniye yeniden başlamak gibi...

Aldırma Şubat'ın kısa oluşuna.
Eksik günlerinde de severim seni...

Sustuklarımı yazdım şiir dediler.
Sustum...

Bazen ben geri kaldım.
Bazen sen ileri gittin.
Orta yolumuz yokmuş.
Tavşan ile kaplumbağa,
Sanki yarışa tutuşmuş.

"Kalbimin boşluğunu doldurun."
Cümlesinde ki boşluğu dolduran,
Tek kelimemsin sen gönül.

Bağımsızlık gidince,
Yemin ettik seninle.
Kurtulmalı Türk yurdu,
Hep birlikte el ele.

Hatay Dörtyol'da,

Tüm sokak tabelaları tek yön mü bu şehirde.
Dönüp dolaşıp sana çıkıyorum.